*iki UÇ örnek olacaktı duzeltemiyorum.

marriage story belki.

O kadar geniş bir konu ölçütü ki o kadar olur.

Marriage Story (film)
Before Sunset 3'lemesi (film)
Closer (film)
He's Not Just Into You (film / light)
The Broken Circle Breakdown (film / ağır dram)
Platonic (dizi / eh)
Jeux d'enfants (film)
Barselona, Barselona (film)
Daha da zibilyon var ama...

Her, Vanilla Sky, Mr Nobody

Bitter moon

nocturnal animals

the lobster

Vay be çoğunu izlemisim, lobster, nocturnal animals, marriage story, Vicky Cristina zaten,

Diğer yazılanlara bakacağım ama, lütfen daha da ekleyin.

Force Majeure
A Separation

Gegen die Wand
Im Juli

A perfect murder

big fish

Bradley Cooper ve Jennifer Lawrence'tan Umut Işığım.

Fleabag, normal people ve aftersun uygun mu bilmiyorum ama yine de izle bence.

sözelden +90 olarak almış biri olarak söylüyorum kursa para vermeye hiç gerek yok.
matematik için youtube'da tyt anlatan herhangi bir hocayı takip etseniz ve bir soru bankası takip etseniz yeter.
sözel için açık söylüyorum piyasadaki herhangi bir paragraf kitabı ales kalitesine yaklaşamıyor.
iş çıkmış çözmekte bitiyor. iki kere döndüm son on sınavı ben.

KAN tahlili yaptırıp TSH değerinizi öğrenin. Yüksekse tedavi olmadan geçmez o kabızlık.

Duphalac. Sizi tuvalete çıkartana değin dozunu arttırabildiğiniz bir ilaç. Tamamen zararsız ve bağımlilik yapmıyor. Tadı iğrenç gelirse (baklava şerbeti gibi şekerli) çay, kahve, süt, ayran, kefir, meyve suyu vs. gibi bir içeceğe de katabilitsiniz.

Duphalac zoruyla da olsa her gün tuvalete çıkacaksınız. Ve her gün yemekten evvel bir iki kaşık buğday kepeği (bazı marketlerde var nuhun ankara marka) tüketeceksiniz bol bol su ile...

Bu ikili yardımıyla bir ay kırk gün gibi her gün tuvalete çıkmaya alışınca bağırsaklar terbiye oluyor ve her gün tuvalete gidiyorsunuz...

A101den fıstık ezmesi alıp üst kısmından cıvık kıvamlı yerinden 1-2 kaşık alırsan fayda görebilirsin.

İshal olanlar için de aynı fıstık ezmesinin dibindeki katı bölgeyi tavsiye ederim.
Şikayetiniz yoksa güzelce karıştırıp yiyebilirsiniz

ilaç olarak duphalac +1 ama sürekli devam eden bir sorunsa bunu çözmeniz muhtemelen beslenmenize dayanacak. bol bol su tüketmeye dikkat edin. gluten hassasiyetiniz varsa tetikliyor olabilir. lifli, sulu gıdalar yemeye bakın. işlenmiş ve paket gıdalardan alabildiğine uzak durun.

bir kür tarifi var: incirleri üçe dörde bölüp zeytinyağına basıp kavanozda bir gece bekleteceksiniz. sabahları aç karnına tüketmeniz gerekiyor. bana yardımcı olmuştu.

bunun dışında kabızlık, şişkinlik gibi şikayetler yaşadığım bir dönemde doktora gitmiştim ve ibs tanısı konmuştu. ilaç tedavisi işe yaramıştı ama ara ara zorladığı oluyor hala. bağırsak florasını düzene sokmak +1 ibs tanısı koyulsa da koyulmasa da önemli. devam ettiği takdirde muhakkak doktora görünün derim. geçmiş olsun.

Bu çay kesinlikle. Aktarlarda da satılıyor.
www.trendyol.com

sabah - aç karnına önce sıcak sayılabilecek kadar ılık su akabinde çok soğuk olmayan serin su.
sabah - kahvaltı sonrası 1 yemek kaşığı zeytinyağı shot.
öğlen - duphalac
akşam yemeği - emzirmiyorsanız; bir kase ev yoğurduna bir tepeleme çay kaşığı keten tohumu.
gece yatarken - bol su ve bağırsak zaten fokur fokur

ertesi sabah- sıçış.

her gün 5 hünnap+5kuru kayısı +5 diyet hurma. Ganlük beslenmeye yoğurt ve yeşilliği dahil edin.
Kendi tecrübe ve yorumum: sorun posasız şeyler yemek değil (aylar-yıllarca bol yeşillik yemiştim), barsak motilite azalması/kaybı. barsakları zorla hareket ettirecek (hünnap, kayısı, hurma) şeyler ve içerisini dolduracak (yeşillik) posalı şeyler tüketin.
Sorun devam ederse ekşiden ulaşın

bunun bir cok nedeni olabilir, kaynagini bulmak gerekir ama rahatlatmak amaciyla yapabieceginiz seyler var.
- magnezyum - sitrat formu ozellikle tuvalete cikmak icindir. ya sadece bu formu ya da icinde bu form da olan bir complexi gece yatmadan icin
- contipass --- icerdekileri yumusatir. pahali bir seydir yalniz.
- cig kabak cekirdegi yagi (eczanelerde var). kabak cekirdegi cok ise yariyor bu durumlarda. yagi da var. sabahlari 1 kasik rahatlatiyor.
- bagirsak sagligi icin duzenli probiotik. laktozsuz olanlari da var.
- kuru erik. 3-4 tane uzerine su.
- kuru kayisi. aksamdan suya yatirin sabah suyuyla birlikte tuketin.
- karniyarik otu (pisilyum) suda bekleyince jellesiyor. glutensiz ekmek yapiminda falan da kullaniliyor. kabizliga iyi geliyor.
- hareket edin. cok fark ediyor.

uzun sure cektim, halen de duzensizlikten cekiyorum. bunlar benim yaptigim ve faydasini gordugum seyler. sanirim en cok faydayi magnezyumdan goruyorum. (ocean extramag 2 adet kullaniyorum ben)

gecmis olsun.

Doğadan kayısı çayı
Tuvalette otururken ayaklarının altına tabure koymak

ben indirimden alıyorum.
Fakat avm mağazaları yerine esnafların olduğu çarşılardan alınabilir ya da yerine göre pazarlara da bakılabilir. Trendyol gibi internet mağazaları duruma göre avm'den daha uygun olabilir.

Yavaş yavaş ikinci el pazarları girecek hayatımıza.

ayakkabıda indirim kovalıyorum sürekli.
kışlık giyecekleri bahar-yaz, yazlık giyecekleri kışın alıyorum.

trendyol,hb,boyner-morhipo veya markaların siteleri. artık tamamen internetten nerede indirim, kupon veya banka kart kampanyası varsa oradan.

Amazon, boyner, n11. İndirim, kupon falan derken tommy, puma ve adidas marka 3 ayakkabıya 4bin lira verdim. Boyner'den de internet sitesinden toplamda 1400 liraya keten-pamuk karışımlı 4 gömlek aldım. Bunlara bir de taksit yaptım. Bence mükemmel alışveriş oldu. 3 sene bir şey almam artık.

Ekstra bir soru sorayım: iyi bir kıyafet ya da ayakkabı için maksimum nelerden vazgeçersiniz?

dostum iyi bir ayakkabiya sahip olmak icin haftalarca sadece salcali makarna yiyeceksen kafayi yemissindir zaten.

iyi bir kiyafet ya da ayakkabi icin vazgececegin tek sey sahip oldugun para olmali.

Yemeğin zahmetine göre değişiyor. Önden hazırlık istiyorsa önceki akşamdan veya sabahtan bir kısmını bitirmiş oluyorum. Yemek yeme saatime göre de son hazırlıkları planlıyorum.

Ben yemek yemek için acıkmayı beklemiyorum. Akşam yemeği için bir saatim var ona denk gelecek şekilde pişiriyorum.

Aç karnına.

aç karnına yapıyorum. yaparken bir şeyler yemiyorum zaten yiyeceğim mantığıyla, canım da çekmiyor açıkçası.

İşten geldiğimde aç olduğun için mecburen aç karnına :D

Ama haftasonu ne aç ne tok, tokken aklıma gelmiyor zaten. Böyle "şimdi aç değilim ama yesem de yerim" modundayken başlıyorum.

kötü

Rengi benim tarzım değil ama çanta iyi ve marka da iyi. Sırt çantası dedin mi akla jansport ya da eastpak gelir.

Çok kötü hocam. Bir öğretmen olarak liseli canlandı gözümde.

Pazarlarda daha iyisi daha ucuza var emin olun.

Liseli çantası+1

güzel çanta yaşla ilgisi yok. beğendiysen al.

Evet cevapların tamamı

burs dediğin ne bursu devlet bursu mu? hani şu 4-5. sınıfta sınavla girilen.

eğer oysa lisede bitiyor o. üniversitede alamıyorsun.

pybs bursu kyk'yı bağlamaz. ortaokul + lise boyunca pybs aldım ne yurt çıktı (aralık ayına çıktı ben de yerleşmiştim gitmedim) ne de burs çıktı.

zor hocam. gramer sorularına baktım şimdi aksam-ı seba, arapça vezinler gibi konular var. hadi aksam-ı seba öğrenilir de arapça vezinlerin oturması biraz süre ve bolca pratik isteyen bir süreç çünkü biraz dallanıp budaklanan bir konu. osmanlı türkçesi 1 bir ihtimal ama diğerlerini hiç sanmıyorum. kolaylıklar dilerim.

2 gün varmış zaten, bence dediğinizi yapın bir en fazla 2 gün kaybedersiniz :D

Son 5 senenin tüm çıkmış sorularını çözün ve onları öğrenin iyice. Çıkmış çok soruluyor, en azından birkaç soru yakalarsınız

Yakın tarihten başlayarak geriye doğru tüm çıkmış sorulara çalışın +1. Bence bu daha garanti bir yöntem bu kadar kısıtlı zamanda.

Buyuk kirilmalar yazi mi? Ne olmus ki?

Hicbir sey oldugu yok. En durgun yaz.

Sıcak her zamanki sıcak bana göre. Ankara'ya geç bile geldi yaz.

Sicaklar az surdu bence istanbulda usuyorum. agustos bu degil

Üşüyoruz İstanbul'da Ağustos ortasında. Bugün havada güneş yoktu böyle yaz mı olur. Ne kırılması ne uzunu ne sıcağı

mevsimler iyice sapıttı. temmuz sıcaktı, ağustos sonbahar gibi oldu. eylül'de de çok sıcak olur kesin.

trendyol market, yemeksepeti'nin de benzer bir yapisi var ama adini hatirlayamadim kullanmadigim icin.

hepsiburada market.

hicbirinin parasini hakettigini dusunmuyorum da illa birini alacak olsam siralamam 2 4 1 3 olurdu.

1 4

Fiyat hiçbiri

3 kesinlikle değil.
1

3 guzel
ancak bu kadar para verebiliyorsam ralph lauren / polo'dan bakardim ben olsam (zaten ole yapiyorum :))

3 tarzi yakisacaksa cok begendim ben.

digerleri siradan ozellikle sonuncusunu ilk basta 3,900 sandim pahali dedim 6,900 cikti :D.

Dutti tabii ki. Diğerleri polyester o pamuk. Rengi de güzel ben alsam onu alırdım. Diğerlerine bakmazdım bile.

3 nedense inanılmaz itici geldi, bu kombin bana lacivert takım giymiş, tütün kaçakçılığından bir sürü suç dosyası bulunan mafya stereotipini anımsattı tuhaf bir şekilde.

1 ve 4 günlük kullanmak için güzel eğer amaç buysa. 2'nin de gideri var.

3'ü başka bir kombinle görmem gerek, şu haliyle yukarda tarif ettiğim tipten başka bir görüntüde hayal edemedim.

süha, rahmi hamurcu iyiydi. ama şu an ne durumdadır bilmiyorum.

Süha+1

Açıkçası, kendim anlamıyorsam filmi varsa filmini izlerim. Anlamak için uğraşırım ama anlamıyorsam o kitabı çöpe atarım. Demekki yazarın derdi anlatmak değil diye düşnürüm, daha da yan yana gelmem. Başkasının yazdığı yorumları kitap için okumam, sinema için eleştiri okuyabilirim.

Herkes kendi payına bir şeyler çıkarır. Nietzsche ve adını hatırlamadığım birkaç yazar bu tarz önsözüne, edebi eser yorumlamalarına karşı çıkarlar. Dahası bir edebi eserden farklı farklı anlamlar çıkarabilir. Yine bir edebiyatçı bir parçayı alıp birçok anlam çıkarıyordu ve sonunda da şunu deyordu, "yazarın bunlarla hiçbir ilgisi olmadan gelişi güzel yazmış bile olabilir."

yazarların yaşadığı döneme, biyografilerine ve bağlı kabul edildikleri akım gibi şeyleri bilmenin faydası olabilir. onun dışında çok farklı açılardan okuma ya da eleştirmenin önü açık. farklı veçhelerden yaklaşmak farklı anlamlarda çıkartmak zenginleştirebilir. kimileri yazarın ya da yönetmenin bilinçli olarak koymadığına ancak yine de etüt edildiğinde anlamlı olduğunu savunabilir psikanalitik yaklaşım gibi.

genel bir fikir sahibi olmak için berna moran'ın edebiyat kuramları ve eleştiri kitabı çok önerilir.

Okuyup sevdiğim bir romandı öncelikle.

Hocam yazarın veya yönetmenin kendisi hariç kimsenin film/kitap yorumunu çok ciddiye almam. İnsanlar gereksiz kasıyorlar. Siz okurken ne hissettiniz, kafanızda ne tür düşünceler oluştu bunlar sizin payınıza düşenler. En güzeli de o.

spotify fularsız entellik kitap nasıl okunuz podcasti var, dinle istersen.

İyi roman dediğimiz şeyi anlamak için birikim gerekiyor. Bu da zamanla farklı disiplinlerden kitap okumakla olur. Yalnızca edebiyatla alakalı ya da roman okuyarak bu birikim elde edilmiyor maalesef. Ama yine de edebi metne daha iyi nüfuz edebilmek adına Terry Eagleton'ın Edebiyat Nasıl Okunur kitabını tavsiye ederim.

Bence Türk klasiklerini okumak en doğrusu olur sizin için. Klasikler için söylüyorum, Türk yazarlar Türkçeyi en doğru en iyi şekilde kullanıyorlar.

grammarly'nin türkçe muadili var mı bilmiyorum fakat anadiliniz için buna ihtiyacınız olduğunu da düşünmüyorum. çünkü probleminiz gramer değil sizin. bol bol okumaktan geçiyor bunun yolu. yazmak istediğiniz türdeki yazılara bakın. farklı konu ve üsluplardaki yazılara bakın. deneme kitapları okuyun. felsefi kitaplar okuyun. bunların hepsinde argümanların yapılandırılmasına, bağlamın oluşturulmasına ve korunmasına, örneklerin verilişine, kompozisyon düzenine, anlamın aktarımına dikkat edin. metni yalnız zevk için değil o metnin nasıl oluştuğuna dikkat ederek okuyun kısacası. sonra bol bol yazın. okuduğunuz kitaplar hakkında yazabilirsiniz. ya da aklınıza gelen herhangi bir şey için.

üniversitelerin edebiyat bölümlerinde doğan günay'ın metin bilgisi kitabı okutulur. o kitabı okuyabilirsiniz.

Bunun kolay bir yolu yok ne yazık ki... Yazı dilini doğru kullanmak için doğru şekilde yazılmış edebi ürünlere maruz kalmalısınız. Ben klasikleri bu amaçla kullanmak için önermiyorum çünkü klasik kitaplarda çok eski kalıplar da kullanılıyor. Günümüz edebiyatına yoğunlaşmanız daha faydalı olur.

Bu bir iki kitapla ve birkaç ayda kazanılacak bir alışkanlık değil, onun için önerilerden ziyade ilgi alanınıza uyan konu ve kategorilerde yeni çıkan bütün kitapları okuma alışkanlığı kazanmanız faydalı olur.

Bunun yanında, doğru yazı yazıyor olmak akıcı ve anlaşılır yazı yazdığınız anlamına gelmez. Dili nasıl etkili kullanacağınız daha karmaşık bir süreç. Metin yazarlığından tutun iletişim teknikleri ve hatta reklamcılık üstüne yazılmış şeylere göz atabilirsiniz.

Yazım kuralları ve noktalama işaretleri konularına çalışıp test çözmeniz gayet faydalı olabilir. Yanlışları düzeltirsiniz. Bunun yanında, siz bir yazı yazarsınız ve bir Türkçe öğretmeni yanlışları düzeltir.

Mesela bu yanınız için bir düzeltme: Türkçe, İngilizce gibi dil isimlerinden sonra kesme işareti kullanılmaz. "Türkçemi"
şeklinde yazılır.

okumak önemli tabi ama sadece okuyarak olmaz okuyarak yaşadığınız teorik gelişimi kendinizi zorlayıp bir şeyler yazarak pratiğe dönüştürmeniz lazım. şahsen bunun için aktif şekilde twitter hesabı kullanmanızı tavsiye ederim. gündem hakkında yorum olur, aklınıza gelen şaka olur, tespit olur, tivitlere cevap vermek olur yazmaktan çekinmeyin. blog yazmak vs. de iyi tabi ancak o baya bir mesai oluyor bir yerde. tivit atmak ise pratik. günde 10 tane 20 tane atabilirsin boş kaldığın anlarda hiç kendini kasmadan böylelikle daha sürdürülebilir bir şey oluyor bloga kıyasla. hem imlanı geliştirirsin arada bu nasıl yazılıyordu diye bakarak hem de anlatımını geliştirirsin zamanla.

bir de okumak sıkarsa izlemek de olur duruma göre. mesela nuri bilge ceylan'ın kış uykusu filminin senaryosu değme edebi eserde yok. böyle filmlere de bakabilirsin arada.

Arif Hikmet Par'ın tarih öncesi yazdığı bir kitap var. Bana zamanında çok faydalı olmuştu.

www.nadirkitap.com

Bunun dışında, bol bol kitap okuyacaksınız. Her eserde kafanızda yeni ışıklar yanıyor...

Geçen ay %65-70 oranında arttı.

tüfeden de fazla arttı

youtu.be

Bu şarkı. Şarkı popüler oldu twitterda falan çok geyiği döndü. Sonra işte sevdiğin kız x yapmış dayan ali cabbar diye mizahı döndü

Şarkıda absürt derecede yüksek bir dram var onun için dalga geçiliyor. Bir küçücük aslancık şarkısı gibi

Orda da aslancığın babası harpte vuruluyor, aslancık da ne hikmetse köyden kovuluyordu. Tam bir dram.

Bunda da ali cabbar'ın sevdiği kız nedeni belirsiz şekilde başkasıyla evleniyor, ali de gidip düğününde çalıyor falan, sebebi de babasına konudan bahsedememesi gibi yansıtılmış. Babası hadi dedi diye gidiyor.

Bu arada kızın ali'nin kendine olan ilgisinden haberi bile yok gibi görünüyor. Yani olsa düğününe kabul etmez heralde başkasıyla anlaşırlardı, başka çalgıcı mı yok?

Üstüne ali askere yazılıyor (bu biraz amerika tipi bir hikaye, bizde durduk yere askere "yazılma" gibi yaygın bir şey yok. Sanırım depresyona girip orduya yazılan tipleri konu alan amerikadaki dizi film senaryolarından etkilenmiş söz yazarı) askere gittikten sonra da şehit oluyor. Bize de hediye olarak bir türkü bırakıyor.

Baya absürt derecede arabesk unsurlar içeriyor yani hikaye. Eskiden ilham öyküleri tarzı kitaplar olurdu, onlarda karşılaşılabilecek tarzda bir şey.

Gerçek olduğunu hiç sanmıyorum bu açıdan, hatta birileri gerçek olduğunu iddia etse bile inanmam heralde.

Yani sevdiği kişiye açılamayıp askerde şehit düşen insanlar elbette ki vardır ama bu şarkıdaki dram bunun kat kat üstünde ve çok manasız bölümleri var.

Emir Can İğrek'in şarkısı. Anlatılanlar kurgu tamamen kendisi hikayeli şarkılar yazmayı sevdiğini söylüyor. Twitter'da çok edit yapıldı, yok hikayesi böyle yok şöyle diye yüzlerce şey uyduruldu ama dümdüz şarkı yani.

hikayede değil de anlatımda problem var bence. dümdüz hikaye yazar gibi hiçbir sanat olmadan yazmış geçmiş. açıp alt j'den bir taro ya da eagles'tan hotel california falan dinlese hikaye nasıl şarkıya aktarılır görürdü.

Koruyucu olaylarına ben takılmıyorum pek, pazardan aldığın ıspanak bile ekim esnasında 50 tane tarım ilacına kıla yüne maruz kalıyor, paketli gıdaya girmiş koruyucu kadar sıkıntılı aslında. Onun dışında marketten ya da internetten "organik" diye aldığın ürünlerin bile sertifikalarını incelersen ne kadar organik ne kadar değil anlaşılabiliyor. Bence bu yüzyılda bu işlere çok kafa yormamak gerekiyor.

yayla'da katkı maddesi, koruyucu, endüstriyel ürün bulunmuyor diye biliyorum. açıkçası nohutla şununla bununla uğraşmaktansa ben de son zamanlarda yayla'yı tercih etmeye başladım.

kaleci +1

rusyaya sattığımız narlarda pestisit oranı yasal sınırın üzerinde olduğu için geri gönderiliyor ama biz aynı narı marketten alıp yiyoruz. yani buna bakarsan bence paketli gıda = ölüm gibi bir şey değil bence. yiyen öldü de yemeyen ölmedi mi ayrıca, meyve ve sebzeni bile arka bahçende kendin yetiştirip yemiyorsan bu kadar takmaya gerek yok.

Halamın elli yıldır yaşadığı mahalledir. Çocukluğumda daha sık olmak üzere her sene bir iki defa gidiyorum ben de o taraflara. Evet göçmen mahallesidir, insanları iyidir. Diğer ev baktığınız yerler daha elit kesimler. Hemen hemen yaşadığınız yerden sonra gelen semtler yeni Bursa'yı oluşturan yerler o yüzden Nilüfer'den bakmayı bıraktığınız anda bakabileceğiniz en iyi yere bakmışsınız. Eski Bursa, mahalle kültürü vs İstiklal-Adalet-Hürriyet'te bitiyor gibi. Çevre yoluna bağlantısı yakın, şehir merkezine de Nilüfer tarafına da erişim o kadar zor değil. Metro konusunda haklısınız ama muhakkak ring seferleri vardır diye düşünüyorum komşulardan soruşturmak lazım.

Aslında market şudur budur olması lazım o taraflarda ama tam olarak neresinde olduğunuzu kestiremedim. Birkaç fabrika gibi yer var o yüzden sanayi bölgesi gibi gelmiş olabilir. Altınşehir'de yürüdüğüm kadar gece rahat yürümem açıkçası ama yine de Bursa'nın çok daha kötü yerleri var oturmak için o yüzden güvenlik konusunda da endişeniz çok olmamalı diye düşünüyorum.

Olumsuz şeyler düşünmeye çalışıyorum açıkçası direkt orada yaşamadığım için çok bir şey gelmiyor aklıma. Belki çocukların dışarıda oynaması için sokaklar çok dar bir durumda şu an çünkü her tarafı araba dolu. Aslında Karaman metrodan yürürken geniş bir park vardı, adını hatırlamıyorum orası olabilir nicedir oradan yürümedim.

Açılın, Hürriyetli geldi. Doğduğum topraklar, 38 sene önce. O zaman Bursa'nın en yaşanılası yerlerindendi. Hürriyet İlkokulu'nda okudum, ekseri göçmen ailelerin çocukları olduğu için en başarılı ilkokullardan biriydi. Mahalle ortamını dibine kadar tecrübe ettik, taşınalı 25 sene oldu, komşularla annem hala görüşür. Market, manav vs her şey var, sizin gözününüze çarpmamış olabilir. Konum itibarıyla merkeze, batıya ve yeşil alanlara yakındır.

En son babaannemin vefatında gittim. Hala eski mahalle ortamı vardı ancak çok da göç almış halamın söylediğine göre. Önceleri evlerin kapıları açıktı, sokakta otururdu insanlar, şimdi herkes evinde ve cam pencere kapalıydı mesela. Ancak yine de bence oradaki Bulgaristan Konsolosluğu kapanana kadar aşırı bir değişime uğramamıştır, uğramayacaktır. Karaman çıkışında bir veteriner abi vardı, parazit ilacı almak için gittiğimde bisikleti dikkatimi çekmişti ve üzerine muhabbet ederken bulmuştuk kendimizi. Bu arada yaşlılar sağa sola hala bisikletle gider, herneyse, Bursa'ya tayini çıktığında sormuş neresi oturmak için iyidir diye, Avrupa'ya bak istersen demişler. Adam aramış durmuş Avrupa Mahallesi diye bir yer, sonunda anlamış ki Hürriyet için Bursa'nın Avrupa'sı diyorlar o zamanlarda. Tabi yıl 1970. İnsanlar çok açık görüşlüydü benim çocukluğumda, toplumun dönüşümüyle neye evrilmiştir bilmiyorum.

Çok sık denemez,arada bir something went wrong diyor.

Evet. Ya hiç kullanamıyorum ya da iki üç yanıttan sonra hata veriyor.

sık denemez, nadiren takılıyor.

Hocam şanslara, tesadüflere, doğaüstü olaylara değil bilime bakın.

Ben bilimle çıktım. Terapi aldım hala da alıyorum. En dipten geliyorum. Bu sadece bilimle oldu.


Edit: Spor, kendinle konuşma, sosyalleşme… hayatında hiç depresyona girmemiş sadece sıkılmış insanlardan tavsiye dinlemeyin hocam. Daha da dibe batarsınız. Beyin kimyanızın değişmesinden bahsediyoruz, sağlıklı insanların yaptığı/yapabildiği şeyler fayda etmiyor. İnsanlar boşuna mı ilaç tedavisi görüyor lütfen yapmayın.

Ben 15 yıl birine aşık kaldım. Aslında ben öyle sanıyormuşum. Sonunda tekrar başladık ve 6 ay çıktık. Ondan önce alkolik denilebilecek seviyeye gelmiştim. Bu kişi ile tekrar başladık ve 6 ay içinde saçlarım beyazladı ben bundan nasıl ayrılırım dedim. Ayrıldım ve spora başladım. Buna yemin edebilirim, en kral terapiden daha iyidir spor. Koşu, yürüyüş veya kamp. Hayatınız değişecek inanın. Spor tek çözüm.

Ben hâlâ o karanlik dönemimdeyim ve hep güzel günlerin hayali ile yasadim.

Fakat sanirim ben hayal kurarken ömrüm çoktan tükenmis olacak...

sebat. bir yerlere dogru sonuca cok takilmadan ilerlemek. neresi oldugu onemli degil. masumiyet'te haluk bilginer diyordu: "oglum bekir dedim kendi kendime, yolu yok cekeceksin. isyan etmenin faydasi yok, kaderin boyle. yol belli, ey basini usul usul yuru simdi."

'En karanlıkta' değil de, birkaç sıkıntıda spor işe yaramıştı...
Bir de nasıl olduysa takmamaya başladım, yaşla mı ilgili nedir..ve kabullenme önemli gerçekten.zor, biliyorum. ama sana kolaylaştırıyor bazı şeyler.
ve gerçekten hayat sürprizle dolu.
'aldırma gönül aldırma'

@antikadimag+1

Açıkçası hayatımda çok karanlık dönemler olmadı. Depresyon gibi bir durum da yaşadığımı düşünmüyorum ama normale göre kötü olduğum bir dönemim olmuştu. Kendimle hesaplaştım, suçun ne kadarının bende olduğunu ölçtün tarttım. Çevreme ufak zararlar verdiğimi fark ettiğimde kantarın topuzunun kaçtığını fark ettim ve yavaş yavaş normalime dönmeye başladım. Beni yatağa iten değil yataktan kaldıran sebeplere odaklandım, ekstra bir şey yapmadım. Dışarıdaki insanlardan duyduğum hiçbir şey de işe yaramadı. (Profesyonel bir yardımı kastetmiyorum).

Az once girdim o karanliga :')

Gezmeye falan baslayacagim sanirim. O da cozum olmazsa iyice dibi boylarim herhalde bilemiyorum.


edit: cikamayacagim ben sanirim

depresyonsa mevzu ondan çıkışı bilemiyorum bir kere yaşadığımı düşünüyorum öyle bir şey zamanla geçti. depresyona sokan eğer yaşanılan çok üzücü bir olay vs. ise zamanla geçiyor etkisi diye düşünüyorum. ancak ondan ziyade gelecekle ilgili endişeler bu duruma sokmuşsa depresyondan çıkmak için değil ama çıktıktan sonra bir daha bu durumu yaşamamak için bir şeyler söyleyebilirim. bu aslında pek kompleks bir şey değil. şu an böyle hissetmeni sağlayan ana sorunun ne olduğunu biliyosundur muhakkak. ne gerçekleşirse o sıkıntıyı aşacağın da bellidir. o şeyin gerçekleşme ihtimalini yükseltmek için yapabileceklerin de bellidir. sırayla o şeyleri yapacaksın ve sabredeceksin. sorunum kompleks dediğin gibi "şunu yapınca aşılacak" basitlikte bir şey değil diye düşünme. gerçekten kompleks olabilir sorunun evet ama sen basite indirgeyip en temel şeyleri bulacaksın. zaten "gerçekleşme ihtimalini yükseltmek" dedim çünkü hayat şunu yaptım ve bu sorun çözüldü şeklinde ilerleyecek kadar basit değil maalesef. sen bir şeyler yapacaksın ve yapacağın şeyin sorununa çözüm sağlama ihtimali belki de %1 ama onu yapmazsan çözüme %1 uzak kalacaksın o yüzden deneyeceksin mecbur. 99 tane %1'lik çözüm denedin çözülmedi 100. olarak ne yapabilirim diye soracaksın.

terapi ve psikiyatri önerisi yazamadığımız için mecburen cevabı boş bırakıyorum.

spor. sprint atacaksın. her koşun yarış temposu olacak. belgrad ormanı'nda hayvan gibi çığlık atmıştım fazla gaza gelip. müzik ruhun gıdası. modunu çok kolay değiştirirsin. upbeat müzikler dinle. bir de tüm derdini samimi bir şekilde anlatacağın arkadaşların varsa, bol bol kahve eşliğinde boğaz gezileri, muhabbet. + bol flört. seks olmasına gerek yok. flört etmek çok güzel bir moda sokar insanı. bu genel olarak modunu iyileştirmek için yazdıklarım.

çok kötü zamanlarımdan çok çalışarak çıktım ben.

zamanla. sakin olup geçici olduğunu hatırla. ne durumdasın bilmiyorum ama çok çok kötü zamanlarım geçti gitti. nefes alıp verdim geçmesini bekledim.

yapmam gerekeni yaparak

Eskiden etmezdi; şimdi inanına göre değişiyor...
Yaşla da insan değişiyor. Zorlamıyorum kendimi.
Dertleşebildiğimle de dertleşiyorum içime atmaktansa...
Çok değer verdiğim bi insan 'gerçekler her zaman daha iyi ' derdi. Kendisi de yüzlerce hayat hikayesine şahitti..

Ben duygularimi çok yaşayan belli eden biri olduğum için insanlar anlıyor genelde bir şey olduğunu. O noktada söyleyip söylememek bana kaliyor.

Evet. Froş'a (godless frog ama sonuçta insan) belli ederim, o da yettim bidıl (ben de insağnım) diyip hırpalanmışlığımı, örselenmişliğimi alır çöpe atar.

Canım istediğinde belli ediyorum. Yoksa bir insanın hareketlerime bakarak üzüldüğümü anlaması mümkün değil.

nope, işkence görsem dillendirmem o derece.

Çevremdekilere hayatı zindan ederim. Ben mutsuzken çevremdekilerin mutlu olma şansı yok

insanina gore degisir. empati, sempati gorebilecegim insana belli ederim. prim yapiyorsa yani.

Ederim, niye içime atatım

Yani değişiyor. Bazen öyle bir şey oluyor ki ister istemez yansıtıyorum ama anlatmak istemezsem anlatmıyorum. Bazen sırf bu ruh halinden kurtulmak için neşeli, iyi davranmaya çalışıyorum o zaman fark edilmiyor genelde. Zayıf görünme değil ama insanlar üzgün görünce birini sürekli kurcalamaya yer arıyor o açıdan istemiyorum belli etmeyi.

Şiddetsiz iletişim duyguların ifade edilmesini destekler. Neden üzgün olduğumuzu ifade ederken de kişileri değil, kişilerin eylemleri veya sözlerinin sebep olduğunu belirtiriz.
Peki bu ne işe yarıyor. Duygularımızı ve düşüncelerimizi karşı tarafın tahmin etmesini beklemiyoruz.
Üzgünken ne ihtiyacımız varsa ve canımız ne isterse bunu karşılamayı beklemek yerine olayı yargı ve yorum icermeden ifade ediyor ve ricada bulunuyoruz. Şeffaf ve net olmak iletişimden siddetti çıkartıp yerine sevgi koyuyor. Biz eşimle sürekli bu dilde konuşuyoruz tartışırken bile, kişisel algılamak yerine eylemlerimizi karşı tarafı gözeterek düzenliyoruz sonuca göre.

ankaraya girince alışıyorsun. yaşanır, zor değil.
ankara - duyuru buluşması is loading :))

Boğaza nazır bir dairede oturmuyorsan, boğaz manzaralı bir cafe ya da restorana gidip martıları gemileri seyretme ya da bir vapura binip, deniz havası koklama zevkin yoksa, ya da ben atalarımın yaptırdığı muhteşem camilerin karşısına geçip gururlanmak istiyorum zaman zaman demiyorsan, futbolda üç büyüklerden biriyle ilgili bir yaşam kültürün yoksa her bakımdan Ankara daha iyidir.
Ama İzmir en iyisidir.

Üçünde de uzun uzun yaşadım da ordan biliyorum.

şair bile demiş ankaranın en iyi tarafı istanbul a dönüşüdür diye.
yaşam tarzın 8 de eve gidip yayılma üzerine kurulu ise ankara tam sana göre kardeşim.
ha aktif tempolu olayım diyorsan işte orada ankara sana gelmez.yürüyüş aktivitesi bile yapman zordur bi tunalı caddesi var orasıda 200 metre hepi topu.

Denizi olan sehirde yasamak demek surekli deniz kenarinda oturmak demek degil. Deniz kenarinda bir yerde yasamak farkli bir hayat/tat katiyor sehir yasamina. Gitmeseniz de hissediyorsunuz. Denizsiz sehirler az veya cok daha kapali toplumlar oluyor. Ankara da oyle. Istanbul'da buyumus biriyim ben de. Ankara'da da 7 yil yasadim (lisans+yuksek), ne kadar baskent olursa olsun kapali bir yer. Belli bir yerin disina hic cikmiyorsunuz desem yeridir. Bir sure sonra da sıkıyor insani, sehrin ömrü bitiyor, istanbul gibi ömürlük bakamiyorsun, ben bakamadim en azindan. Simdilerde is icin gidiyorum bazen, acayip boguyor beni. Ogrencilik yillari olmasa katiyen dayanamazmisim 7 yil boyunca. Bence pisman olursunuz oraya tasinirsaniz ve anca tasinirsaniz anlarsiniz denizin hayatinizda ne denli etkisi oldugunu. Daha ferah yerler dusunun derim nacizane.

istanbul'un inanılmaz overrated bir şehir olduğunu düşünüyorum. kesinlikle ankara'ya taşınmakla iyi bir karar vermişsin.

not: 11 yıldır istanbul'da yaşıyorum.

cok ozel bir konser olursa istanbul'da gidersin zaten.

is guc olayi bahsedilmemis. kariyer oldugu gibi ankara'ya tasinabiliyor mu?

ben sirf daha az kaos var, evler azicik daha ucuz diye tasinmazdim.

Ankara da artik istanbullasti endise etme.

Pahalilik, kalabalik istanbul'la su an kafa kafaya.

ben dogma buyume ankaraliyim. ailemizin gecmisi yuzyillardir burada. yani burasi ile ozel bir bagim var. ankarayi yedirmem.

bir sehir olarak istanbul elbette cok daha guzel. ancak bu imkanlari ne kadar kullanabildiginiz de onemli.

kultur/sanat konusunda eksiklik cekmezsiniz. burada da bir suru atraksiyon oluyor. 6 milyon nufuslu baskent'ten bahsediyoruz. ozellikle belli basli semtlerde mutlu olabileceginizi, hatta istanbul'dan daha iyi durumda olabileceginizi dusunuyorum.

ama daha cok huzur, daha az kaos konusunda cok buyuk bir fark olmayabilir. yani sizin nedenlerden dolayi bana pek aradiginizi bulurmussunuz gibi gelmedi.

Yani açıkçası sanat konusunda çok seçici zevkleriniz yoksa, haftada birkaç akşamınızı bu tarz etkinliklere harcamıyorsanız İstanbul'la kıyaslamaya gerek olmadığını düşünüyorum. DT burada da gayet iyi, özel tiyatrolar da sürekli geliyor. Yabancı sanatçıların konserleri İstanbul'a göre daha az tabi ki ama bunun için git gel yapabilirsiniz. Yerli sanatçıların konser çeşitliliği çok yüksek zaten her türden var. Sanat galerisi, atölyeleri gibi şeyler de Ankara'da gayet mevcut farklı enstitülerin etkinliklerine gayet katılım sağlayabilirsiniz.

gece hayatının saat 8'de bittiği falan tamamen kulaktan dolma. önce onu söyleyim. istanbul-ankara karşılaştırması neden var? çünkü sosyal, kültürel, iş imkanı, kısacası yaşam standardı açısından 2. sırada olduğu için. istanbul ile başka bir şehrin kıyaslandığını gördün mü? belki ara sıra izmir diyebiliriz. biletix ve diğer bilet sitelerinden konser veya tüm etkinliklere bakabilirsin. göreceğin şey istanbul'dan sonra en çok etkinliğin olduğu şehrin ankara olduğudur. üstelik kira, ulaşım ve diğer masrafların nispeten azalacağı için etkinliklere daha fazla bütçe ayırmak mümkün olabilir. ulaşım açısından metro istanbul'daki kadar kullanışlı değil ama birçok yere metro ile ulaşım mümkün. kısacası istanbul'da nasıl bir hayat yaşıyordun ankara'dan ne bekliyorsun. ona karar vermek gerek.

bir de şunu ekleyim. istanbul binlerce yıldır çeşitli devletlerin en önemli şehri olmuş, o devletlerin kültürlerinden beslenen, geride bıraktıkları sanat eserleriyle yoğrulmuş bir kent. ankara'nın gelişimine ise en fazla 150 yıllık bir süreç diyebiliriz. onun için karşılaştırma da pek adil değil.

İstiklal'de yürürken aldıkları vibei ankara'da bulamayacağını sananlar gitsin ulus'ta yürüsün. istiklal mi kaldı abi? sokak müzisyenleri, onların etrafına toplananlar bile yabancı.

8'den sonra hayat yok diyenler mamak'ta mı yaşıyor bilmiyorum.

haftasonları bütün barlar, gece kulüpleri sabaha kadar açık. diğer günler de gece boyunca işliyor hepsi.

tiyatro konusunda ankara oldukça iyidir. birçok oyun kapalı gişe oynuyor.

Ankara özellikle Ayrancı civarlarında yaşıyorsanız her türlü sanat, kafe etkinlikleri ve barlarla dolu bir şehir gece 20'den sonra hayat bitmesi 80'lerde kaldı. Düzenine alışıp keşfetmeye başladıktan sonra iyi ki gelmişim bile diyebilirsiniz.

Gop, Ayrancı, aziziye, Ümitköy, koru, prof. Dr. Ahmet Taner Kışlalı ya da konutkent mahalleleri.

Ayrancı

Koru, Çayyolu.

Bahçelievler ama beştepe tarafında solda kalan kısım. Gerçekten Bahçelievler'in olduğu tarafta.

oncebeci

Bilkent veya Çayyolu civarı.

Bahçeli

Bilkent kesinlikle.

çayyolu ve bilkent

Bilkent, gop, kavaklidere'de yasamis biri olarak kavaklidere diyorum. Kennedy'de yasiyordum, hem sakin hem eglenceli hem nezih hem halkin icinde hem degil hem de merkez, valla ben ankara'da baska yerde yasayamazdim.

ben de kavaklidere oldugunu dusunuyorum. cayyolu, koru tarafinda kultur yok. gop da zengin kaliyor. ayranci, bahceli plase olarak degerlendirilebilecek yerler.

Bence saçma değil...

Derdiniz o kitap hakkında gerçekten bir şeyler öğrenmekse kitabı okumanız şart. Bazen kitabı okuduğunuzda gözden kaçırdığınız noktalar olduğunda bile inceleme okumak zorlaşır çünkü. Yok sınavınıza bir iki gün kalmıştır ve okumaları yetiştiremezsiniz o zaman zaten çareniz kalmaz.

ben bazen inceleme okurken kitabın kendisini okumaktan daha çok keyif alıyorum ajdj. incelemeleri okuyup sonra kitabı okuduğum da oldu. neden saçma olsun?

Şehre, hastaneye ve o anki yoğunluğa göre değişiyor sanırım.
Ben aynı gün kan tahlili (Sonucu öğleden sonra) yaptırıp, röntgen ve MR çektirdim mesela.

Üniversite hastaneleri bu konuda çok problemli.

hastaneden hastaneye değişir. röntgende biraz sıra beklersin ama hemen o gün çekilir.
ultrason çok çok düşük bir ihtimal. mr ve bt ise imkansız.

Rontgen hemen gelir, MR ve ultrasonun, hayati bi tehlike yoksa, sonraki bi tarihe randevusu veriliyor. MR daha erken geliyor genelde ama ultrason artik fix 2-3 ay sonraya veriliyor.

Röntgen aynı gün oluyor genelde. Mr bir keresinde aynı gün gece 2 olsa da denk gelmişti ama normalde çok daha sonraya randevu veriyorlar.

Anneme röntgeni, arkadaşıma beyin tomografisini aynı güne vermişlerdi.

Ultrasonu beş gün sonraya aldım geçen gün.

Ankara'da arkadaşıma endoskopiyi 4 ay sonraya vermişlerdi.

buzdokuz
sadece şiir

varlık dergisi hala çok iyidir.

saat, sneakers, viski, gomlek ve kot ceket manyagiyim, buyuk koleksiyonlarim var. gereksiz bir harcama luksten ziyade gibi ama seviyorum bunlarin kalitesini ve pahalisini almasini.

Luks harcamam yok ama arastirip daha uyguna alabilecegim seyleri ugrasmaktan hoslanmadigim icin hep ayni yerlerden aliyorum. Mesela kiyafet, aksesuar hep zara ya da hm. Farkli farkli yerlere bakip vakit harcamaktan muthis bunaliyorum. Tasarruflu olmaya calismamam basli basina luks bi tutum olabilir. Bunun disinda ayrica kendimi simarttigim bir sey yok. Minimal yasiyorum.

Birkaç ay önce başlayıp yakın zamanda bırakma kararı aldığım bir alışkanlık.
Bunun biraz kompleks olduğuna karar verdim.
Önceden bir şey alacağım zaman Zara, Mango, Adil Işık'tan bakmaya başlarken artık önce Beymen'e, Yargıcı'ya, Twist'e bakıyorum gibi.
Atıyorum vücut bakım ürünlerini artık Gratis'ten değil de Yves Rocher'dan alıyorum gibi.
Geçenlerde kendime kürk aldım gerçek değil tabii ki ama normalde çok az giyeceğimden emin olduğum ve bu sebeple de böyle büyük bir para vermeyeceğim üründü o.

İyi markayı tercih etmek mutlu değil de bir tatmin duygusu yaratıyor bende, eskiden alamayacağımı bildiğim bir şeyi artık alabiliyor olmak mutluluk değil de bilmiyorum farklı bir duygu yaratıyor.

Son zamanlarda rahatsız olduğum bir duygu bu yüzden tasarrufa yönlendiriyorum kendimi, ihtiyaç mı? istek mi? sorusuyla hareket etmeye, alışverişten sonra pişman olmamaya çalışıyorum.
Mesela kahve makinesi aldım bana göre büyük bi para vererek bir gün bile pişman olmadım, ama kürkten pişman oldum. Bunu almadan önce anlayabilecek duruma gelebilirsem süper olacak.

Dolma kalemdi ama artık alamıyorum. Sürekli kullanmadığım için mürekkepler de iyi dayanıyor ama biri bitmeye yaklaşmış, açıp bakamıyorum fiyatına.

ayakkabi, gunes gozlugu.
pahali markalardan aliyorum bunlari zaten. kisa sureli kendimi zengin hissediyorum dks.
gozlukte cok begenirsem hm, mango falan da aliyorum. kisa sureli bi mutluluk oluyor. 12 saat falan

Bir kıyafet alacaksam önce massimo dutti'ye giderim. Alacağım şeyi massimo'da bulamazsam ancak öyle başka mağazalara uğrarım. Takıntı gibi biraz. Her şeyiyle aynı iki ürün olsun, massimo daha pahalıysa bile massimo'dan alırım. Öyle bir güven vermiş bana. Bu sayılabilir sanıyorum.

Çok iyi viski ya da şarap içmek. Ya da XO VS konyak falan...

Otel rezervasyonlarında suit oda tercih etmek.

çok kaliteli çikolata, harem çikolata mesela, 5 bin tl değil ama pahalı.

merhaba,

Behçet necatigil- edebiyatımızda isimler sözlüğü, edebiyatımızda eserler sözlüğü
berna moran- türk romanına eleştirel bir bakış
fethi naci- yüzyılın 100 romanı
mehmet kaplan- şiir tahlilleri, hikaye tahlilleri

ilk aklıma gelen bunlar oldu. tam olarak istediğiniz şey olmasa da sorunuza karşılık verir diye düşündüm. özellikle necatigil'in sözlükleri işinizi görebilir.

Hikmet Altınkaynak - Türk Edebiyatında Yazarlar ve Şairler Sözlüğü
İlhami Soysal - 20. Yüzyıl Türk Şiir Antolojisi
Adını hatırlayamadığım iki kadın yazarın Türk Edebiyatında Kadınlar Sözlüğü (?) kitabı.


İşiniz akademik değilse Limit Yayınlarının eser yazar kitapları oluyor özetleriyle birlikte belki onlar da yardımcı olur sınava hazırlanan gençler için.

berna moran bu alanda en bilinen kişi.

doktor değilim ama eski kız arkadaşım ve annesi doktordu, biraz dolaylı olarak biliyorum. bende folik asit eksikliği çıkmıştı, normalde erkeklerde folik asit eksikliği sık görülen bir şey değil, bakılmaz. kadınlarda yaygın folik asit eksikliği çıkıyor, hamilelikte özellikle alınıyor. bende folik asit eksikliği kronik yorgunluğa neden oluyordu. vitaminle karıştırmadan aç/tok farketmeden direkt alıyordum. tok karnına alırsan daha iyi. çok etkisini gördüm. doktor özellikle vitaminle al demediyse ciddi bir farkı yoktur.

gabe h coud, teşekkür ederim bilgi için. Günde bir tane mi kullandınız? Ne kadar süre kullandınız? 50 taneyi bitirmiş miydiniz?

1 ay kadar günde 1 tane kullandım. Değerlerim düzeldiğinde bıraktım. Uzun süredir kullanmıyorum.

Geçmiş olsun. Ben de dün bu ilaca başladım. B vitamini takviyesi ile birlikte. B vitamini 30 tane var bu 50 tane. Bir de antibiyotik kullanıyorum başka bir sorundan dolayı. Doktor 3-4 hafta sonra gel tekrar bakalım dedi. İsterseniz eczacınızla görüşün bu süreçte, bitince tekrar kontrole gidebilirsiniz.

Tadı değişmiş miydi, kavanozda mı saklanıyordu?

@ruhen
paketindeydi, hiç açılmamıştı, tadı normaldi.

İnsanalar binlerce yıllık muazzam bir evrimin sonunda böyle dandik şeylerle ölünmeyecek şekilde hayatta kalmayı öğrendi, misal kusma refleksi tamamen zehirlenmeye karşı geliştirilmiş doğal bir refleks, ölmezsin yani.

Yok yok ölmezsin. Afiyet olsun

Hiçbir şey olmaz hatta ben olsam paket bitene kadar içerdim.

6 ay geçse bile bir şey olmaz. Korkuya gerek yok. En fazla kahvenin tadı olmaz

Ölmezsiniz. Afiyet olsun

bayat kahve kopurmuyor ve tatsiz oluyor.
oldurmuyor, kesin bilgi..

güvelenmiş dibek kahvesi bile içtim bişey olmadı :))

Ölmezsiniz üstüne bir de soğuk su için. Tabi insan için her an ölüm söz konusu olduğundan vasiyetimiz de hazır olmalı.

bu skt aslında onu üreten firmaların sorumluluğunun ortadan kalkması için olan bir şey, yani marka bu ürünü bu tarihe kadar tüketebilirsin diyerek sorumluluk alıyor, bu o kahvenin ya da ürünün tamamen kullanılamaz hale geldiği anlamına gelmez. kokusu, tadı gibi özelliklere bakıp kullanmaya devam bile edebilirsiniz yani, ama önermem tabi ki.

Uıopğü diye bi yazar vardı onun yan çarı mısın ? Bişey olmaz devam

bir ihtmal ölümle sonuçlanır

buyuklerimiz hep olumun de hayirlisi derler ya biraz o yuzden. kim enkazda sikisip kor karanlikta yavas yavas olmek ister. bi de zenginlerin hayatta kalacak olmasi da rahatsiz ediyor. kimisinin nasil zengin oldugu bile mechul. dunya cok adaletsiz. yeni binaya kiraya cikamiyor artik dunun orta gelir beyaz yakasi cunku su an kendisi fakir. bu adaletsizlikleri dusundukce daha da takiyorum kafaya. pisi pisine olmek....

öncelikle belirtmeliyim ki, hiç büyük bir deprem yaşamadığım için olsa gerek deprem konusunda gamsız değilim ama bir anksiyetem yok.

şimdi bence depremden korkan kişiler aslında ölmekten korkuyorlar doğru gibi duran ama çok da eksikleri olan bir tespit. insanın her canlı gibi hayatta kalma refleksi var, dolayısıyla depremde ölmekten korkuyor, normal. lakin özellikle ülkemizde insanların aşırı hassas olmalarının tek sebebi bu değil. çünkü deneyimler ve izlenenler çok tramvatik.

1. deprem oldu, enkazda kaldın ne olduğunu anlamadan şak öldün, sıkıntı yok.

ama diğer ihtimaller de çok korkunç

2. deprem oldu, enkazda karanlıkta kaldın, öyle ki zemin-mekan algını kaybettin. tam olarak evin hangi noktasında neyin altında veya neyin üstündesin ayırt edemiyorsun. saatlerce bekliyorsun. tabi çektiğin fiziksel acı da üstüne cila.

3. deprem oldu, enkazda kaldın ama hadi görece iyi bir konumdasın, yaşam üçgeni falan. ama evdeki diğer bireylerin acı acı çığlıklarını duyuyorsun hiçbir şey yapamıyorsun. veya aksine evdeki herkesin öldüğünün farkındasın sesleri, solukları çıkmıyor. öyle sotede bekliyorsun kurtarılmayı.

4. deprem oldu, enkazda kaldın, görece 3.maddeye göre daha iyi durumdasın. amiyane tabirle, elleriyle iki eşeleseler çıkacaksın ama saatler, günler geçiyor, gelmesini beklediğin yardım ekipleri gelmediği için veya geldikleri halde, onlara sesini duyuramadığın için öyle bekleye bekleye ölüp gidiyorsun.

5. deprem oldu, binadan can havliyle sağ sağlim çıktın ama ailen içeride kaldı. yukarıdaki maddeler sebebiyle kurtaramadın. elinden de bir şey gelmedi.

6. deprem oldu, o veya bu şekilde çıktın ama sakat kaldın, elin koptu, bacağın gitti, böbreğin cortladı ömür boyu diyalizlik oldun vs vs vs.

7. deprem oldu, işin gücün, evin barkın birikimlerin hayallerin geri dönmemek üzere yitti, gitti.

8. ki bu 8.madde henüz konuşmayacak kadar küçük bir kız çocuğu babası olarak beni en çok korkutan şey. deprem oldu, sen ve eşin öldünüz. çocuk kurtuldu. bizi anlatamadı. refakatsiz çocuk olarak kaldı. en iyi ihtimalle yuvaya verildi. gerçek ismini dahi bilmeden dünyada yapayalnız kaldı, bok gibi bir hayatı oldu. daha da kötüsü diyelim ki herkes sağ ama çocuk başka bir yere götürüldü, ama kaçırılsın, ama devlet sahip çıksın. çocuğu bir daha bulamadı aile.

bir çırpıda aklıma gelenler bunlar, daha da uzar düşünülünce.

Son depremleri Niğde'den hissettim. Herhangi bir yıkım olmamasına rağmen Niğde'den çok fazla ve çok uzun sallandık.
Memleketim Bursa. Evimiz ovada bir sitede. Fore kazık ile yapılmış bir ev o yüzden güvende hissediyorum. Bu noktada aile olarak tedbiri almışız, olur da yıkılırsa enkaz altında ölürsek de yapacak bir şey yok. Ayrıca evde depreme yakalanacağız diye bir şey de yok, bir kereliğine gittiğim herhangi bir yerde yakalanıp da enkaz altında kalabilirim. Keza Ankara'da deprem tehlikesi çok daha az olmasına rağmen orada da depreme dayanıklı bir evde oturuyorum ama orasının zemini hakkında bilgim yok.

Ölümün de hayırlısı, acısızı en güzeli ama bu şekilde öleceksek de yapacak bir şey yok. Bir de ölüme yakın bir tecrübe yaşamış biri olarak korkmuyorum herhalde, bilmiyorum. Hayatın her an deprem olur mu diye yaşanmayacak kadar da güzel olduğunu düşünüyorum. Deprem felaketi yeni yaşandığı için herkeste bu tarz şeylerin uyanması çok normal. Hayat normale dönüp yeni bir felaket yaşayıncaya kadar aklımızdan silinir zaten bunlar.

Ben umursamiyorum. Öleceğimiz varsa ölürüz.

ben inançlı biri değilim de. bu din size elinizden geleni yapın, hazırlığınızı yapın ondan sonra elinizden bişey gelmiyosa tevekküle bırakın demiyo mu? hiç bişey yapmadan veren allah alır canı mantığı biraz dindarlıktan ziyade kadercilik sanki.

Umursasak da çoğumuzun yapabileceği bir şey yok. Güya deprem yönetmeliği falan var ama binalara izin veren de o yönetmeliği oluşturan da güvenilirlik hissi vermiyor.

ben de önceden deprem yaşadım. çok farklı bir psikoloji. doğrusu güncel olarak yaşamadığın için böyle düşündüğün kanaatindeyim. üzerinden çok zaman geçtiği için senin için çok önemli bir problem değil. japonya şili vs ne yapıyorsa biz de onu yapabiliriz. onların böyle korku ve kaygıları yok muhtemelen.

"Ama bir noktada yapabileceğimiz bir şey yok bir canlı olarak. Ülke olarak deprem korkusu biraz aşırı mı sanki?"
Emin misin, yok mu gerçekten?
O kadar ölen insan varken neden aşırı olsun? 10 ilde deprem oldu. Hisseden başka iller de var. Artçılar devam ediyor.
Yüzde 1 bile olsa önlem almak önemlidir. Yazdıklarını hiç mantıklı bulamadım.

yazdığın üç madde de tamamen kadercilik. dini iyi biliyorsan "(bir durum karşısında) ne yaparsak yapalım öleceksek ölürüz" gibi bir anlayış olmadığını, ölmemek için elinden gelen tüm önlemleri alman gerektiğini, ancak tüm önlemleri aldıktan sonra gerisine kader diyebileceğini de biliyor olman lazım. şimdi herkes işte kendine bu soruyu soruyor, ben önlem aldım mı, ne önlem aldım, ne alabilirim. bundan da daha doğal bir şey yok.

yapabileceğin şeyler, sağlam olduğunu düşündüğün mümkün olduğunca yeni bir binada yaşamak, ona göre bir zemin, bir şehir seçmek, bir de acil durumda ne yapacağını bilmek. bunları yaptıktan sonra kader de tabii. ama yatağımın yanına su koydum gerisine ölürsek de kaderdir anlayışı bence dine de gayet uymuyor.

Kuraklık beni daha çok korkutuyor. Depreme karşı bireysel önlem alınır ama öbürü bir yere kadar.

Ne yapmam gerekiyor diyorsan binana güvenmiyorsan şehir değiştir, apartmandakileri güçlendirme yaptırmaya ikna et, bina betonu güçlendirme ile bile adam olmayacak kadar kötü durumdaysa daire sahiplerini kentsel dönüşüme ikna et.

Umursamiyorum, cunku yapabilecegim bir sey yok. Ne ev alabilirim ne saglam binaya tasinabilirim ne istanbul'u terk edebilirim. Dilegim enkaz altinda kalmadan olmek, zira kapali alandan korkuyorum, bu korkuyu yasamak istemiyorum acliktan olene dek.

Yazdiklariniza katilmayi cok isterdim. Ben 98 dogumluyum ve hayatimda hic buyuk deprem gormedim, Istanbul'da yasiyoruz ailecek. @wilhelmwasmuss'un tum yazdiklarina harfi harfine katiliyorum. Onun yazdiklari disinda mimarlik fakultesi cikisli biri olarak nasil evlerde yasamak gerektigini de biliyorum. Ama asil mesele "para" ve olmayisinin getirdigi caresizlik ne yazik ki... Ben issizim, aylardir is ariyorum. Ailemden calisanların isi gucu ve emlak piyasasi geregi yasadigimiz evden cikamiyoruz. Depremden degil, kurtulabilmenin yolunu biliyorken ölebilecek olmanin getirdigi caresizlik mahvediyor beni. İstanbul'un duzelemeyecegini ve gercekten insanlarin olu bedenler olmaktan cikip sadece sayilara donusecegini tahmin ediyorduk, artik net olarak gorebiliyoruz da... Ben cok caresiz, yalniz ve ofkeli hissediyorum, cevremdeki herkes de sanki bir ruyadan uyanmis gibi.

ben pek umursamıyorum. ev de yazlık da deprem bölgesi dışında, ikisinin de tarihinde büyük deprem yok. neden umursayayım ki?

Şu an için en ufak bir korkum yok. Yaşadığım evde izolatör var. Bir şey olsa bile en üst kattayız, yaşam üçgeni de yaparım. Binadan merdivenlerden inişim 30 sn sürmez. Çalıştığım bina ise çok eski ama bir gökdelen. İşyerindeyken bile deprem olsa 1 dk içinde binadan çıkarım diye düşünüyorum. Tüm bunlara rağmen beton altında kalıp ölürsem, vicdanım rahat. kimseye ne maddi ne manevi hiç bir borcum yok, kimse arkamdan kötü bir zamanı aklına getirmez. sevenim çoktur, üzülen çok olur ama o da geçiyor. hayat devam eder bir şekilde. beni hatırlayın, dünyada iz bırakmalıyım gibi bir düşüncem de yok. mepetlerimi satmayın diye cebime kağıt koyayım bari en azından askasldjkas

çocuğum olduktan sonra her şeyden daha çok endişe eder ve korkar oldum. kendi adıma bir korkum yok. ancak evladıma bir şey olursa korkusu mevcut. bana ne olacaksa olabilir ancak evladıma zarar gelsin istemiyorum. tek korkum bu.

Tabi ne zaman nerede hangi şekilde öleceğini bilemezsin ama ne kadar tedbir alırsan ve riski ne kadar minimize edersen o kadar kardır hem senin hem de sevdiklerin için ama şu konuda haklısın anksiyetelerle ve korkularla yaşanmaz. En iyisini umup en kötü senaryoya karşı hazırlıklı olmamız lazım.

korku başka, tedbirsizlik başka. amaan zaten öleceğim diye doktora gitmemekle farkı yok. kadercilik de bu değil zaten. kul önce tedbir alacak.

Bu son depreme kadar ben de hic umursamayanlardim. Bundan once de defalarca deprem oldu, 99 deoremini de yasadim, baska illerdeki depremleri de gördük ama son depreme kadar hala deprem korkum falan yoktu.

Korkmamamin ve umursamamamin sebebi tamamen matematikseldi. Yani olasilik hesabi yaptigimda depremden (ki depremden korkamimizon sebebi dedigin gibi ölüm) korkmanin anlamsiz oldugu sonucuna vardigim icin zerre deprem kaygim yoktu. Soyle bir dusundugumde depremden olme olasiligom cok düşük, depreme gelene kadar binbir turlu sebepten olebilirim, 80kusur milyonluk ulkede kac kisi depremden kac kisi diğer tum sebeplerden oldugune baktigimda zaten matematiksel olarak cok büyük ihitmalle deprem disi sebepten olecegim sonucuna vardigim icin deprem korkum yoktu.

Artik depremi umursuyor olmamin sebebi ise son yillarda cok fazla deprem olmasi, depremlerin gittikce siddettinin artmasi ve siklasmasi dolasiyisiyla artik Türkiye'de surekli deprem oluyor ve her an deprem bolgelerinin hentagi birinde saglam bir deprem olabilir konusunda yeterince ikna olmam.

Aslında bakarsan yukarida bahsettigim matematik hala gecerli, hala depremde olme ihitmalim çok düşük ama gun gectikce bu olasilik degisiyor gordugum kadariyla. Cunku son yıllarda surekli deprem oluyor. İstanbul'da da son yillarda eskiye nazaran daha guclu depremler olmaya basladi, bildiğin geliyorum diyor artik. İzmirde de boyle olmustu, sik sik bariz hissedilir seviyede depremler olmaya baslamisti ve en son yıkıcı siddete vurdu.

Dolasiyla bayagi her an saglam bir deprem vurabilir, yer altında olan biten nedir bilmiyorum ama ulke toprakları Japonya'dan beter oldu, depremle yatip kalkar olduk. 99 depreminden sonra duzce olduktan sonra uzun süre saglam deprem olmamisti, ama artik oyle değil. İzmir, elazig, van, şimdi de Türkiye tarihinin en buyuk depremi, Erzincan depremini birincilikten eden bu büyük deprem. Artik ekisi gibi degil, kisa zamamda cok sayida ve cok büyük siddette deprem oluyor. Hiçbir an guvende değiliz.

Bir de depremde olmek kadar hatta ondan daha fazla beni korkutan sey enkaz altında dar alanda sikisip kalmak. Dusuncesi aklımdan gecerken bile afakanlar basiyor soguk terler akitiyorum fena oluyorum. O yüzden ne pahasına olursa olsun deprem aninda dışarı kaçma niyetindeyim zaten. Enkaz altinda ya bina çökmesiyle ezilerek, ya da bir yerde sikisip yavas yavas olecegim. Bina icinde kurtuluş yok. Binlerce insanin icindeki birkacyuz kisilik sansli azinliktan olabilecegime bel baglamak mantiksiz geliyor. Cikisa nispeten yakın oldugum icin şu günlerde deprem aninda kacisimin planını yapiyorum sürekli. Hiçbir sekilde iceride cokup kapanma senaryom yok, tum planım disari kacis uzerine.


Ama sonuc olarak sureklo bu korkuyla yasamaya da gerek yok. Deprem olmazsa baska yerden birgun mutlaka olecegiz. Ayrıca depreme yakalanmamak da çok rahat bir sekilde olecegimiz anlamina gelmiyor, kim bilir belki cok daha feci sekilde olecegiz.

%100 kurtuluş garantisi veren bir yöntem yok. Enkaz altında kalan herkesi canlı olarak kurtarmak mümkün değil. Bu noktada şans faktörü var.

Bina birden çökmüyor. Hızlıca bir şekilde dışarı atarsan kendini kurtulursun. Alt kattaysan denenebilir. Üst katta hayat üçgeni gibi stratejiler daha mantıklı çünkü aşağı ulaşman zaten zor

şans işi

eğer dükkan gibi sokağa açılan bir yerdeysem kendimi dışarı atarım

4 kattan yüksek bir binada isen hem deprem hem salınımdan iki adım atamıyorsun eğer yatakta uzanıyorsan kalkamıyorsun

Binaya güvenmiyorsan yoğun, ezilmeyecek, ağırlık merkezi yere yakın bir cismin yanına kapaklan.
Çekyat, çamaşır makinesi vs..,

Ev birinci katsa camdan atla en fazla ayağını kırarsın ama kafa üstü atlama sporcu gibi atlaman lazım ayaklarının üzerine inip dizlerini büküp yere yatıp yıvarlanarak. Bizim ev birinci kat hemen balkonun altında da araba var üstüne atlasam zıp diye hiç yuvarlanmama gerek yok ayağım dahi ağrımaz beş metre çünkü arabanın tavanı ile balkonun tabanının arası ama ben atlamam çünkü ailemi bırakıp kaçmak istemem y*vşak gibi anca beraber kanca beraber. Yalnız yaşayıp depremden korkanlar için en iyisi ya bahçeye açılan bir kapıya sahip bir zemin kat ya da birinci kat. İkinci kattan atlanmaz biraz fazla maceralı yani yapan yapar aslında ama ben yapmam aslında balkon demirine ip bağlasan ondan sarkarsın ama çabuk davranman lazım sen sarkarken bina yıkılırsa çok pis düşersin. Bunların hiçbirisini denemedim önermiyorum beni dinlemeyin dinleyip zararlı çıkarsanız mesıl değilim.

Bildiğim kadarıyla şiddetli bir deprem anında yürüme, koşma şansınız çok yok. Hele de çok katlı bir binada oturuyorsanız... Bir de işin içine şok etkisi vb. girince, mesela 90 saniye süren şiddetli bir depremde çok katlı bir binadan kaçmak çok mümkün olmaz sanıyorum. Anca yukarda bahsedildiği gibi kendinizi dükkandan dışarı falan atabilirsiniz... O yüzden evde güvenli bir yerde çöküp beklemek daha mantıklı.

Gaziantep teydim. Deprem anında uyanıktım ve sarsıntının ilk saniyesinde zıpladım ayağa. Koşarak çocuğu alıp kapıya geldik eşimle yaklaşık 7 8 saniyede belki de daha az. Çelik kapıyı açtım Kapıda şiddetlendi ve sallantıdan dolayı adım atamadık. 2. Kattan aşağıya yetişemedik yani.
Arkadaşların dediği gibi bahçe katı filan olsaydı belki apartmanın dışına atardık kendimizi ama yine çok uzaklaşamazdık. O yüzden güzel bir yer bulup çökmek daha iyi. 7.4 yalova depremini de yaşadım. Orda 13 yaşında atik biriydim. Ancak uyandığımda çok şiddetliydi ve yatağımdan dahi çıkmamıştım.

@rodeocu +1

Benim bu yönde bir tecrübem yok fakat bu son deprem insanları yatağından atmış. Kaçacağım derken başınızı bir yerlere vurmanız, bilincinizi kaybetmeniz, vs. olası. Dolayısıyla binadan ayrılmak için depremin bitmesini beklemek gerekiyor.

yukarıda çamaşır makinasının yanına çökmek örnek verilmiş, uyarmak istedim aman diim sakın. çamaşır makinası, bulaşık makinası, buzdolabı gibi beyaz eşyalar sarsıntı sonrası dümdüz oluyor. yöntem doğru sadece sadece beyaz eşyalar yanına çökülecek şeyler değil uyarmak sitedim.

bunu bile kimse doğru dürüst bilmiyor, herkes farklı bi şey yazmış.

Binanız önceden hasarlı değilse depremin ilk dalgaları genel olarak yıkıcı değildir. Depremin kuvvetli dalgalarına kadar yaklaşık 10 saniye kadar bir süreniz var. Bu sürede binadan dışarı takılmadan, herhangi bir engelle karşılaşmadan ve merdiven/asansör kullanmadan çıkabileceğinize inanıyorsanız kaçmak bir fikir olabilir.

Fakat depremin esas yıkıcı dalgaları geldiğinde yaşam üçgeni oluşacağını düşündüğünüz bir yerde bedeninizi en ufak pozisyona getirip depremin şiddetiyle savrulmayacağınızı düşündüğünüz bir yerde durmanız en iyisi. Bu esas yıkıcı etki geldiğinde kararsız halde ortalıkta bulunmamalısınız.

Bunun için de mutlaka önceden tatbikat yapıp deprem anında ne yapacağınızı uygulamalı olarak zihninize yerleştirmelisiniz. Yoksa o şok anında, özellikle de gece uykudan uyandıysanız gözüne far tutulmuş tavşan gibi kalmanız olası.

EK: Ek olarak depremde beyaz eşyaların yanına sığınmamalıyız, dümdüz oluyorlar şeklinde yanlış yönlendirmeler yapmamak lazım. Devrilme riski olan buzdolabı hariç diğer beyaz eşyalar, eğer evinizde özel hazırlanmış kitap dolu sandık gibi mukavemeti yüksek bir eşya yoksa sığınılabilecek alanlardır. Evet enkaz altında ezilir, falkat dümdüz olmazlar. 85 cm yüksekliğinde bir çamaşır makinesi enkaz altında 30 cm olabilir, yaşam üçgeni dediğimiz şey de bu zaten. Öteki türlü evden kaçmaktan başka çaremiz kalmıyor zaten zira evlerimizde daha dirençli objeler yok maalesef. Koca bir eve yalnızca çamaşır makinesi koyarsanız tek başına enkaz altında çok fazla ezilebilir fakat yaşanan bir evde diğer eşyalarla, duvar molozları vb gibi etmenlerle birlikte yükü kısmen sırtlanıp yaşam alanı oluştururlar. Elbette hiçbir şekilde garantisi yoktur ama alternatifiniz yoksa özellikle çamaşır makinesi ev şartlarında dirençli bir eşyadır.

Ben kaçmayı mantıklı buluyorum. Evin dışına doğru yaklaştığında bulunma şansın artıyor. Merkezde kalırsan ulaşmaları uzun sürer. 2 saniyede yerle bir olan evleri görünce 2 kata kadar kontrollü bir şekilde camdan, balkondan atlamayı bile mantıklı bulmaya başladım.

Çök kapan uygulamasını mantıklı bulmuyorum. Yıkılma anında her şeyin yeri değişiyor. Sanki kenarına çöktüğün yatak sabit kalacak. Tek mantıklı gelen hacmi mümkün olduğunca küçültmek. Dikkat ederseniz hep çocuklar kurtarılıyor.

kosarak kacabileceginizi sanmiyorum. algilayacaksiniz da, kapilari acacaksiniz da merdivenden ineceksiniz de.

geçen bi uzman paylaşımı yapmışlardı, sosyal medyada gördüm. çöken insanların hepsi ezilmeye bağlı ölüyormuş. en mantıklısı yan yatıp cenin pozisyonuna geçmekmiş. yatakta yatıyorsanız devrilerek yatak yanında yaşam üçgeni oluşturun diyordu. kapılardan geçmek çok tehlikeliymiş çünkü kirişler kırıldığında direkt üstümüze çökermiş, ikiye böyle ihtimali de varmış. merdivenler ise binalardan daha farklı bir yapıda olduğu için asla önerilmiyor.

zaten 99 depreminde ankara'da olan dayım anlatmıştı. onlar da direkt dışarı kapısı olan bi evde oturuyolardı ama koridoru aşıp kapıya ulaşamamışlar. sağa sola savrulmuşlar sürekli.

bir yerde de bozdolabı, çamaşır makinesi gibi eşyalar ezilmeye daha dayanıklı olduğu için onların yanı daha güvenli olabilirmiş. yukarıda bi arkadaş önermemiş ama mesela ama hangimiz haklı bilmiyorum. konunun uzmanı değilim.

bir de camdan korunarak bina dışına en yakın yere yatmak da mantıklı diyorlar.

99 depreminden sonra bize okulda deprem olduğunda sıraların altına girip çökmemiz gerektiği şeklinde tatbikatlar yaptırılıyordu bu en yanlışı mesela. keşke düzgünce bir eğitim verilse tüm kanallarda.

99 depreminde izmitteydim. Deprem suresince kapiya bir turlu gidemiyorduk. En mantiklisi comelip beklemek ve biter bitmez cikmak gibi geliyor. Duz ayaksa disari firlanabilir.

Dükkan gibi 4-5 saniyede kaçabileceğiniz bir yerde değilseniz *ASLA* kaçmaya çalışmayın. Çök kapan tutun yapın. Bunu soranlar genelde depremi hafif sallantı ile yaşayanlar oluyor. Depremi merkezinde yaşayanların durumu için deprem anına ait kamera görüntülerini izleyebilirsiniz. O sallantıda koşarak ancak kendinizi yaralarsınız/sakatlarsınız. Kaldı ki merdivenlerin siz üzerindeyken yıkılmayacağının garantisi de yok. Sallantının geçmesini bekleyin sonra merdivenleri kullanarak binayı tahliye edin.

Çök-Kapan-Tutun yatay eksende yüzey alanınızı azaltan ve sallantı sırasında savrulmanızı engelleyen bir uygulama. Dikey eksendeki uzunluğunuz tutunduğunuz şeyden yüksekte kalıyorsa elbette ezilme ya da darbe ile yaralanma veya ölme riskiniz var. Cenin pozisyonu dikey eksende minimum alan kaplarken yatayda daha fazla alan kaplamanız anlamına gelir. Hangisinin nerde güvenli olacağını eviniz içinde uygun yerleri belirleyerek kararlaştırabilirsiniz.

Malatya'da yakalandım depreme. İmkanı yok, öyle şiddette bir depremde bir adım atamıyorsun zaten, olduğun yere çöküp çaresizce bitmesini beklersin. Bina sağlamsa, şanslıysan ölmezsin. Böyle maalesef.

niğde'de yakalandım depreme ben de. maraş'a uzak olmasına rağmen belki binadan da dolayı çok hissettik. sallanması bir noktaya kadar beni çok etkilemedi ama bu kadar uzun sürmesi çok etkilemişti. bursa'da yaşıyorum normalde şimdiye kadar büyük küçük on tane deprem yaşamışımdır. bazısını okulda da yaşadım yani deprem bölgesinde büyüdüğüm için okulda da çok üstünde durdular çök-kapan-tutun vs. aklıma hiçbir şey gelmedi o an. uykuda yakalandım hissedince kalktım ve yeğenimin odasına gidip kapının girişinde bekledim. kiriş altında beklemek aptalca, ayakta beklemek çok daha aptalca, hiçbir yere çökmemek aptalca ama o an sadece sallanan dolaba ve yeğenime bakıp durdum. zaten kapılar çarpıp duruyordu bir yandan onu tutmaya çalışıyorum falan. sakin kalabilmek en önemlisi o da çok zor. ama yukarıda da yazılmış bir yerden bir yere gitmek çok mümkün olmuyor ama evde 2 küçük çocuk olunca biz onları düşündük mesela bana ne olacağı umrumda değildi o an.

binadan tam çıkacakken 6+ büyüklüğündeki artçı sarsıntıya yakalandık yeğenimin ayakkabılarını giydiriyordum hemen içeri soktum. artçı sallantı bitince ayakkabılarını giydirdim aşağı indik hemen.

ikinci depremde yine ayakta bekliyordum eniştemin uyarısıyla koltuğun kenarına çöktüm bulunduğum yerde başka bir şey yoktu. orada çok daha hızlı hareket edip 2 dakika içerisinde aşağı indik ama 2 dakika bile çok fazla aslında.

mantıklı olan evde güvenilir noktaları belirleyip gidiliyorsa o noktaya gidilip çök-kapan-tutun yapmak ama bazen yürümek bile mümkün olmuyor. sallantı bittikten sonra evde ocak falan açıksa onu kapatıp varsa deprem çantasını alıp aşağı inmek ve mümkünatı varsa bir müddet o eve girmemek. ama dediğim gibi böyle işlemeyebiliyor.

beyaz eşya konusu biraz tartışmalı gördüğüm kadarıyla. linkte ilettiğim ekipten depremde ne yapılır eğitimi almış bir kişi olarak aktarmıştım, tabii ki herkes kendi araştırmasını kendisi yapsın muhakkak.

www.instagram.com

www.instagram.com

www.instagram.com

Hibrit olmasına kesin gözüyle bakıyorum. Çok fazla öğrenci gelemeyecek çünkü. Yurt binaları da evsizlere lazım olacak gibi. Tamamen yüz yüze devam edemezler şu durumda. Dönemin başlangıcını da çok fazla ileri atamazlar.

Tamamen online olur mu bilinmez. Aslında -salt depremin etkilerini gidermek bakımından- en etkilisi online ama özellikle pandemi sonrası yeniden online'a dönmek kimsenin istediği bir şey değil. İte kaka bir şekilde dönemi hibritle kapatacaklar, öğrencilere de büyük kolaylıklar sağlayacaklar diye düşünüyorum.

evsiz kalan insan sayısına bağlı bence. yurt kapasiteleri ciddi anlamda düşecek olur ve bu kişiler yurtlara yerleştirilirse mecburen bir dönem online olur. pandemide o kadar uzun süre yapıldı zaten, büyük dert değil. ben şahsen öğrenci olarak tercih etmem ama bunun alternatifi milyonlarca insanın evsiz kalmasıysa bir dönem uzaktan olsun ne olacak. en fazla iki dönem olur, yaz arasını da ekleyince bir yıl kadar bir zaman aralığı çıkıyor ortaya, o aralıkta bu problemler çözülebilir eğer haşmetlimiz isterse.

eğer öğrenciler yurtlarına dönebileceklerse online eğitime geçilmesi bence saçmalık olur. depremden etkilenen öğrenciler için kolaylık sağlanabilir. devam zorunluluğu olmaz, dondururlar, daha farklı zamanda (mesela yazın) giderler vs... onun dışında en geç mart ortası gibi açılması lazım diye düşünüyorum. evet çok üzülüyoruz, hepimizin psikolojisi bozuk ama hayatta kalanların devam etmesi lazım. türk milleti olarak aşırı duygusal davranıyoruz. anasını babasını kaybetmiş çocuğun iki hafta sonra derse girmesini bekleyemezsin elbette ama istanbul'daki, ankara'daki adama ne oluyor yani? sabah çıkıp işe gidiyor milyonlarca insan mecburen, okula niye gidilmesin?

dediğim gibi bunun belirleyicisi depremden etkilenen insanlar olmalı. onları mağdur etmeyecek bir çözüm üretilebiliyorsa online eğitime gerek yok. onlar için daha iyi ve uygun olacaksa online yapılsın.

geçtiğimiz günlerde yaklaşık on beş ilde yükseköğretim kurumlarında eğitime ara verildiğinde yurtları tahliye ettiler ve depremzedelere verdiler. şimdi de benzer bir karar tüm türkiye için alındığından yurtlar bu amaçla kullanılacak muhtemelen. onca depremzedenin de 2-3 hafta içinde kalacak bir yer bulacağını düşünmüyorum. online olur gibime geliyor.

Online olmaz, YÖK kesinlikle bunu istemiyor hatta bazı hocalar vs. YÖK’ün eğitimi bir sonraki duyuruya kadar ertelesimesin bile tepki gösterdi. Bir çözüm bulunacaktır ancak %99 online olmayacak.

geçmez

Eger egitimi icin yapabileceginiz bir sey varsa, lütfen elinizden geleni yapin.

Herkes ailesiyle bir noktada kendi ic dünyasinda hesaplasiyor. Yasadiklarini tartiyor. Siz yardim etseniz de etmeseniz de o hesaplasmalar yapilacaktir.

Siz bir gencin egitimini maddi manevi destekleyebilecekseniz, bundan hicbir sebeple geri durmamalisiniz. <3 Bazen ben buradayim diyip bir insana el uzatmak, o insanin hayatinda cok sey degistirebiliyor.

Ayarlayabilirseniz o desteği verdiğinizi belli etmeden yapın.

"Ben bir arkadaşımı ayarladım Ayşe'ye A dersi için özel ders verecek ücretsiz" vs. Ücretsiz kısmını anne babaya söyleyin.

Bulacağınız öğretmenle de önceden konuşursunuz onlar bilmeden ödemeyi siz havale falan yaparsınız.

Ama son paragrafinizda dediğiniz "hissettirmemek" kısmına yapacağınız bir şey yok bence bu konudan bağımsız olarak. Öyle bir umursamazligi varsa eninde sonunda hissedecek o çocuk onu, ki hissetse daha iyi olur.

ailesi kizlarina demek ki boyle bir hayati uygun goruyor. ve kiza belki matematik falan degil de sukretmeyi ogretiyorlardir. kaynaklarinizi baska bir cocuga ayirin bence. yine de yardim sonrasinda ailesine tavir almaz saniyorum kiz. sonucta imkanlarinin olmadigini 15 yasindaki cocuk farkindadir zaten.

@chihi+1
Egitim yardimi bence de en iyi yardimlardan biri. Direkt balik vermek yerine baligin nasil yakalanacagina yonelik oldugu icin daha uzun omurlu. Yapacagin yardimin onda ne hissetirecegi de onun dusuncelerine, seninle olan iliskilerine vs bagli.

Ozel ders gibi seylerle ilgili olarak da hissettirmeden yardim etmek yerine onunla direkt bir iletisim kurarak ilerlerdim. Yani 'bak egitimin icin sen istekli ve basarili oldugun surece ben elimden geldigince sana destek olurum' tarzinda destegimi bildiririm ki hem sorumluluk olayi olsun hem de arkasinda bir destegin oldugunu bilsin.

Senin verecegin bu destek daha cok onun sana karsi daha pozitif olmasini saglar bence. Ailesi bu konuda fazla imkan sunamadiklari icin de onlardan soguyacagini sanmiyorum cunku onlar da ellerinden geldigince zaten ugrasiyorlardir diye dusunuyorum. Kisi de zaten olanaklarin ve durumunun bisekil farkindadir ve olaylari kendince yorumluyordur.

On beş yaşındaki çocuk çok da küçük değil. Babasının asgari ücretinin temel giderleri karşılamaya ancak yettiğinin farkındadır. O yüzden dışarıdan gelecek herhangi bir yardım elinin onu ailesine karşı soğutacağını düşünmüyorum. Önemli olan burada çocuğun geleceği, anne babasının kararları onu bağlamaz ve sırf bu yüzden böyle bir fırsatı kaçırmayı hak etmiyor bence. Kesinlikle destek olun, size karşı daha iyi yaklaşacaktır. Bazen çocuklar anne babaları bu imkanları sağladığı zaman onların zaten yapmak zorunda olduklarını düşündükleri için yeterince tutunmuyorlar böyle şeylere. Ama babasının kardeşinin onun için böyle bir fırsat sağlaması onun daha fazla ders çalışmasını sağlayabilir. İnsan anne babasına çarşı çok mahcup hissetmez ama size karşı hissedebilir başarısızlık yaşadığında ve bunu hissetmemek için daha fazla çalışabilir.

Elinizden geliyorsa kesinlikle yardim edin. Ailesinin goruslerini benimsemiyor olabilir ki benimsese bile ben yardim ederdi. Sonucta daha 15 yasinda ve babasindan ailesindrn etkileniyotdur. Hic olmazsa ilerde kendi ayakkarinda durur, ekonomik ozgurlugu olur meslegi olur. Hic dusunmeden yardim edin egitimine bence

babası yapmıyorsa sen yaptığını belli et. çocuk zaten babasının yapmayacağını anlayacak yaşta. ara kızı hangi konuda destek istiyorsun diye sor. sonuçta yakın akrabasın.

Belki vicdansızlık ama bende aynı şekilde düşünüp yardım etmiyorum bu tarz kişilere.

Çook. Özellikle evde ufak çocuk varken kurtarıcı. En çok patates köfte balık yapsak da karnıyarık egsabe oluyo bence.

1. Çok memnunum.
2. Tavuk, balık, antrikot, kabak, patlıcan, patates, biber, pilav

Not: Yalnız yaşayanlar için efsane bişey

cok fonksiyonlulardan var evde, aha sundan: www.amazon.co.uk

1- baya memnunum, duduklu, grill air fryer ozelluklerini kullaniyorum sik sik. firinda bir sey pisirmektense daha hizli ve kolay. puanim 8-9 falan olurdu. kafasini temizlemek biraz zor :(

2- akla gelen her seyi pisirilmistir herhalde.

Neredeyse her allahin günü çalışıyor. Günlük protein miktarını 2 öğünde aldığımdan özellikle akşam öğününde neredeyse 700 800gr hindi/tavuk/balık hatta kuzu da pişiriyoruz. 1500tlye kumtel almıştım bim uygulamasından heralde 50bin liralık kullandım. :)

Çok memnunum. Fırını önceden ısıt, pişmesi için daha fazla bekle gibi dertlerden kurtarıyor.

Tavuk, tavuklu güveç yemeği, kurabiye, balık, börek, patates kızartması Vs. yukarıdaki yazılanların çoğu. Kestane de yapmıştık ama ya kestane buzlukta beklediği için ya da airfryer'da piştiği için o bana çok tatlı gelemedi biraz kuruydu.

çok kötü, dönemsel şişme bir cihaz gibi geldi,
tavuğun içi çiğ kalır, üstünü yakmadan içini pişirmez, patates beklentiniz varsa olmasın o da kötü, biber güzel kızartıyor.

İnce dilimler halinde kurutup yerim.

satmak?

yani yiyerek bitmeyecek kadar limonum varsa satmaya çalışırım herhalde. illa pazarda tezgah açıp umut sarıkaya gibi narenciye üzerinden hayata rest çekerek değil, yani internette falan süper limon, sulu limon şeklinde pazarlayarak.

Limon marmelatı ve reçeli yapardım.

Sabun mum falan benzer şeyler de yapılabilir belki.

limontuzu yapın bulaşık makinasında kullanın falan. bir sürü kullanım alanı vardır illaki.

bende başlıkta bi gönderme var sandım :|

çikolata kaplı limon kabuğu şekerlemesi <3
Portakal kabuğu da olur.

Limonu bilemedim de portakaldan şarap yapılabilir.

Reçel yapardım

Anneannem ben çocukken limonu küçük parçalara dilimliyordu. Sonra onun bir iki gün suyunun akmasını bekleyip hafif tuzluyor ve bir konservenin içerisine alıp üzerine zeytinyağı dolduruyordu. Kahvaltılarda onu yerdik, çok hoşuma giderdi. Hatta geçen sene ben de yaptım, deneyebilirsiniz. Uzun zaman dayanıyor, benimki halen duruyor sapasağlam

patates çorbasının terbiyesine sıkarım.

en fazla dört.

En fazla 3. Hatta 3. Gün genelde midem bulanır ve çöpe dökerim. Her gün aynı şeyi yemeyi sevmiyorum yine de mecburen 2 gün yiyorum.

En fazla 2. Genelde 1.

3-4 gün maks

9 günlük yemekte farklı canlı türleri üremeye başlar artık o ayrı da 3 günden sonrası macera biraz.

her yediğimde hepsini ısıtmadan başka bir kaba yiyeceğim kadarını alıp ısıtmışsam en fazla 3 gün, ama ertesi gün yemeği dolaptan çıkarıp hepsini ısıttığım halde yiyememişsem kalanını tekrar dolaba koymam. bir şekilde soğuk zincirini bozduğum şeyleri tüketmekten çekiniyorum.

2

7-8 gün benim için normal. Genelde haftasonu bir haftalık yemek yapıp haftanın geri kalanında bunları yiyorum. Bir haftada bitmeyecek gibi ise buzluğa. Her gün aynı şeyleri yemek benim için sıkıntı değil.

2 gün

max 2 günde bitecek şekilde yapmaya çalışıyorum
bi sağlığımız bir de barınma kaldı lux olarak

3. Gün mecbur değilsem yemem. 7-8 gün şehir efsanesi olmalı…

Tadı bozulana kadar. Tadı kaymaya baslarsa yiyemiyorum zaten. Tadi bozulmak dedigim bildigin bozulmus yemek tadi degil, lezzeti kactiysa yiyemem

Max 3

benim icin uc kriter var, sirasiyla;
1- goruntu: kuf vb olusmaya baslamissa veya
2- koku: kokuda en ufak bir degisiklik varsa atarim
3- tat: kotuyse atarim

bunlarda bir sorun yoksa yerim. mideme bir sey oldugunu hatirlamiyorum.

3-4 ya en fazla

Max 3. 3. Gun eklemeler yaparim yanina, salata pilav vb.

1500 lira mont bana aşırı yüksek gelmiyor ya bence normal bi fiyat günümüz Türkiye'sinde, hatta ucuz bile geldi bana şu an.

bazı durumlarda, özellikle yiyecek-içecekte oluyor.
mont yine daha kabul edilebilir, hatta normal ve iyi sayılabilecek bir fiyat ama sweat için çok yüksek bir fiyat bence.
öyle durumlarda çok ciddi ihtiyacım yoksa paraya kıyamıyorum, almıyorum artık.
güle güle giyin.

Para olunca oluyor.

Yiyecek ve içecekte hala kısmıyorum. Vücudumuza giriyor sonuçta en iyisini almak istiyorum. Kıyafette ise beğeniyorsam alıyorum. 1500’ü sweate vermezdim mesela pijama gibi duran/duracak bir üste o para çok.

Çok uzun yıllar giyilebilecek şeyler için evet, gayet mantıklı. Gap'ten 1500 liraya mont ucuz bile sayılır hatta. Ben de 1500 TL vermezdim sweatshirte.

Gap’ten mont 1500 liraya ucuz zaten.

canının çektiği daha iyi ve lüks markaları almak için bahane arıyorsun demek bu. paran varsa tabii ki istediğin gibi yapabilirsin. ama lüks tüketime alıştıktan sonra diğer markalara dönmek istemeyecek ve sürekli para harcayacaksın.

tam tersi 3-5 vermeyip aynı kalitede ürünü alıyorum. tr deki markaların %99 u çöp.

ekstrem sporlar yapmıyorsan, profesyonel ekipman almıyorsan giyime para vermek gerizekalılıktır.

çok modadan anlıyorum ben kaşmirden başka giyinmem falan diyorsan git kumaşı al iyi bir terziye tam üstüne göre diktir daha ucuza gelir.

gap 1500 baya ucuzmus.
monta 5 sene once 1000 lira vermisligim var hala giyilir durumda. kiyafette kalite onemli hem icerik hem kalip fark ediyor ucuz yerlere kiyasla. ama tisort her turlu bozulan bi sey bikac yikama sonrasi. ayni sekilde sweate de vermem o kadar para. gecen bi sweat aldim defactodan 150 liraya. muadili ki pek farki oldugunu sanmiyorum zarada 450 falandi. ana parcalara para verebilirsin yani uzun zaman gotursun istiyorsan

Maalesef bazen duygular karşılıklı olmuyor. Kabullenip önünüze bakmanız en iyisi bana kalırsa

Mutluluğu ve çözümü karşıda aramayın. Anahtar sizde. Beklentiye girdiğiniz zaman çok üzülürsünüz. Karşı tarafın da size karşı bu tarz yükümlülükleri yok.

Yaşadığınız durumun çok da geride bırakılabilir olduğunu düşünmüyorum. Bu denli kıymet verdiğiniz bir insanın en azından mesajlarınıza cevap vermesi gerekirdi. Biraz yanlış insanın peşindesiniz gibi geldi.

hp olmayan.

ilkindeki dahili gpu oyunlar için çok kötü

ikincideki harici ekran kartı fena sayılmaz.

zalbarath+1
ilki oynatmaz.

Kesinlikle 2. Seçenek.

Geçenlerde bazı insanların her türlü oyunu oynamak için güçlü bir ekran kartına gerek olduğunu sanabileceğini keşfettim.

Eğer biraz da oyun oynayayımdan kastınız bulaşık simulatörü gibi oyunlarsa ilkini alın, biraz da oyun oynayayım istiyorum cümlesini bilinçli olarak kurduysanız ikincisini alın.

ikinciyi alın

@akhenaten teşekkürler. Aslında biraz oyundan kastım çok yeni oyunlar değil. Biraz Skyrim, biraz mount and blade vs.

günlük işleri görmekte ve eski oyunları oynatmakta 2'si de sıkıntı yaşatmaz ama bence biraz da çağın gereksinimlerini karşılamak açısından bakmalı buna. çünkü elinizdeki laptopun 3-5 yıl sonra mı yoksa 8-10 yıl sonra mı çok eski gibi hissetirmeye başlayacağı bence ne için alırsanız alın önemli. yine bence 2023 yılında 0 bilgisayar alan birisi 16 gb ram'den aşağısını düşünmemeli, o açıdan eğer benim yeni nesil aaa+ oyunlara gönlüm kaymaz max skyrim falan oynarım diyosanız 1 daha mantıklı bence. ama yok belli de olmaz ilerde şu oyuna da bakayım diyebilirim derseniz 2. seçeceğin özelliklerine benzer ama ram'i 16 gb olan başka bir model araştırmanızı öneririm. bütçe çok sabitse belki daha düşük fiyatlı markalarda o özellikleri arayabilirsin.

Kuzenim bira yaparken özü böyle mahvetti. Çünkü tahta kaşıklarda dilediğin kadar yıka çizikler arasında kalıntı oluyormuş. Makinaya atmak iyi olur diye düşünüyorum. Bulaşık makinam yok.

Yakın zamana kadar makineye koyuyordum. Geçenlerde çok yoğun deterjan kokusu aldım ve artık koymamaya karar verdim.
Sonradan konulmaması yönünde yazılar okudum.

Yıllardır hiçbir şeyi elde yıkamıyorum. Kalıntı kalıyorsa da kalıyor, elde yıkamak daha büyük zarar verir bünyeme.

Her şey makineye atıyorum. Hayat tahta kaşıkları düşünmek için çok kısa.

elde yıkamakla uğraşmıyorum makineye atıyorum. dediğin gibi kalıntı mutlaka kalıyordur. zamanla çatlıyorlar zaten. şimşir kaşık kullanıyorum daha dayanıklılar çizilmiyorlar ama illa ki deterjan kalıyordur. ona bakarsan kesme tahtası da çizik içinde ve elde yıkasam da içine işliyordur deterjan.

Yıkamak istemiyorum makinede ama yıkıyorum.

Atıyorum

sonra sudan geçirince çıkmaz mı deterjanlar

atiyorum valla cok ugrasamam. deterjan kalintisina gelene kadar kimbilir ne kalintilar yiyoruz, soluyoruz vs. bir tek teflon atmiyorum.

herseyi atiyorum.
kullandigimiz deterjan %99 su, cok kuvvetli deterjan kullanmiyoruz.

msa'da kursa giderken ne kadar doğru bilmiyorum ama oradaki hocalardan biri "tahta kaşıklar deterjanlı suyu emerler ve yemek pişirmede kullanırken ısıda o suyu geri bırakırlar" gibi bi şey demişti. sırf bu nedenle hiç tahta kaşık kullanmak istemiyorum çünkü deterjansız temizlemesi zulüm gibi bir şey.

Atıyorum

Çözüm: çizilebilen şeyler kullanmamak. Dolayısıyla tüm mutfak gereçlerini birinci kalite paslanmaz çelik ile değiştirmek.

Son bir tavam kaldı teflon. Çok para vermiştim ağır bir tava. Para bulunca onu da atacağım.

Bir başka çözüm: sapı çelik ucu gıda tipi silikondan kaşık kullanmak.

atılmaz denen her şeyi atıyorum makineye, elimden gelse ocağı bile makinede yıkarım ovalayıp temizlemeye uğraşmamak için :) bulaşık makinesinde yıkayamadığım her şey benim düşmanımdır.

Ben nedense takıntılıyım ya ayırıp elde yıkıyorum tahta şeyleri.

Karbonat + sirke de mantıklıymış ufak bir leğende bekleteyim kesin baya bir pislik atar.

Atıyorum. Umrumda değil.

ben de makinaya koymuyorum. elde yıkıyorum.

amazon kendisi satmayınca bazen böyle ucuz ürünlere absürt fiyatlar koyuluyor diğer satıcılar tarafından. kendi sattıklarında böyle bir şey görmek imkansız. diğer satıcıların bu politikası niye bilmiyorum.

d&r daki çoğu ürün böyle. bir uçlu kalem 170 lira.

Şöyle bir şey okumuştum ama pek aklıma yatmadı.

Diyelim siz bir ürün satıyorsunuz hepsiburada'da.
Elinizde stok varmış gibi yazmışsınız, ürün satılınca bir bakıyorsunuz ki stokta yok. Öyle olunca Hepsiburada (fiyat farkını müşteriye yansıtmamak için) sizden sonraki en ucuz ürünü satan mağazadan ürünü müşteriye gönderiyormuş, aradaki farkı da sizden alıyormuş.

Bu yüzden de bazı satıcılar böyle saçma yüksek fiyatlarla ürün koyuyormuş.

Okuduğumda da hiç aklıma yatmamıştı, şimdi de saçma buldum.

Benim gördüğüm kadarıyla o aslında şöyle oluyor:

Ürünü sadece çok kısa bir süreliğine absürt bir fiyattan listeliyorlar. Ardından, normal piyasa fiyatının belki biraz altına çekerek "fırsat ürünü" vs şeklinde ürünlerinin reklamını sisteme otomatik yaptırıyorlar. Aynı zamanda yine bu şekilde tüm yıl boyu ürünlerini indirimde gösterebiliyorlar.

Genelde böyle oluyor ama tabii şu enflasyon ortamında kim kime geçirirse durumu geçerli olduğu için belki direkt o fiyattan gerçekten de satmaya çalışıyor olabilirler.

tyt'ye her öğrenci giriyor.
ayt'ye girmenize gerek yok ama ydt'ye mutlaka kayıt yaptırmak zorundasınız.

Gereksiz hassasiyet gösterdiğinizi düşünüyorum. Orası kadınlar tuvaleti değil ki erkek girmesin.

Sevgilimle alışverişe gittiğimizde denediği ürüne bakıp fikir söyleyemeyecek miyim?

Hassasiyetin haklı da hizmet sektöründe reyonda çalışanın dediği gibi hiç bir yetkisi yok çünkü money talks kimse de gidip sorunu çözme ihtimali olan mağaza müdürüne söylemiyor çekinmeyin ya :)

Victorias secretta kabin kısmına erkekleri almıyorlardı, demek ki oluyor

Penti'de erkek personel çalıştığını gördüm ben öyle bir kural yoktur sanıyorum.

başka giyim mağazalarında da kabinin içinde çıplak oluyorsunuz ve türkiye'de yaşıyorsunuz. başka mağazada da başınıza gelebilirdi böyle bir durum.
ben tercih etmem kabine girmeyi ama kız arkadaşım gel bir bak şuna derse de gider bakarım, oraya giden erkeklerin de yanında kız arkadaşları olur, sapıklık yapmak için giden erkek olacağını zannetmiyorum.

Valla sapıklar olabilir böyle içeri dalan. Bence bir önlem alınmalı.

muhafazakar ya da dindar da olabilirsiniz, konu o değil. kabinin içi o an için size ait, dışı ise halka açık bir mekan. bunun farkına varmanız lazım. bir cinsiyete belli bir alanı kapamak biraz saçma. insanlar sevgilisine, eşine dostuna eşlik ediyor. odaklanılması gereken durum perdenin niye açıldığı. çekiniyorsanız deneme işini evinizde de yapabilirsiniz.

pentide erkek personel gordum kasada. personel kabin kismina gecmiyordur diye dusunuyorum. gecse de uyarirlar. birinin sevgilisi falansa uyaramiyor olabilirler ama kendini bilen biri gecmemeli. fikir vermeyeversin...
bu sorun her yerde olabilir bu arada ha sutyen denemissin ha baska magazada tisort ayni sey. bazi magazalarda iceriden kilitleniyor kapilar, bazilari sadece pentideki gibi perde oluyor. ben perdenin disindan gozukebilecek gibi ayakkabimin tekini birakiyorum yari iceride yari disarida olacak sekilde iste. ve hep tetikte oluyorum cunku benim icin ben giyinirken bi kadinin da beni gormesi sorun.
bunun da muhafazakarlikla alakasi yok cok haklisin ayrica. boyle kendi tedbirlerini alicaksin baska care yok. ama ozellikle sevgilisine, karisina fikir vermek icin oralarda dolananlara sinir oluyorum keske bi uyari sistemi gelse.

sizinki yüksek hassasiyet de sacma olan ic camasiri magazinda kabinlerin perdededn olmasi. sevgilisi ile de gelse bi erkek,perde tam kapanmamissa(erkekte herhangi bir art niyet olmaksizin)anlik da iceri bakip kadin kisi ile karsilasabilir. bu da kadin kiside tedirginlik yaratabilir normaldir.

ama denildigi;
-gibi orada kabine gelen erkegin yaninda zaten partneri vardir +1
-kabinlerin perdeden olmasi asiri sacma

Sapıklık sadece kabinde değil her yerde olabiliyor. Bir cinsiyete orayı yasaklamak sacma bir çözüm gibime geldi. Ayrıca pentide erkek ürünleri de satılıyor. onlar da denemek isteyebilir?

Gereksiz hassasiyet.

Biri içeri daldı sandım +1

İç çamaşırı deneniyor mu ya. İlginçmiş. Kapı olması gerekiyor. Perde ne. İki taraf da haklı.

İç çamaşırları deneniyor mu ya +1

Perde saçma +1

Erkek çalışanlar da oluyor. Ben kız arkadaşımla girdiğimde (kabin tarafı değildi) yanımıza gelip baktığınız bi şey var mı diye sormuştu. Kasa görevlisi de değildi yani.

Ayrıca pentide erkeklere yönelik ürünler de yok mu cidden, niye kabine erkekler giremesin ki? Haremlik selamlık mı yapılsın kabinler, o daha saçma.

gaza gelen +1 biraz yersiz bir hassasiyet olmus bu her yerde basiniza gelebilecek bir durum cunku. kabinlerin perdeli olmasi hos degil ama o konuda haklisiniz.

@piyano, konu o mu şimdi? Ne alaka yani? Varsa soruya cevabın onu söyle. Ne acayip insanlarsınız ya. Soru sahibi 16 yaşındaymış, ilk defa sütyen alıyormuş, o yüzden bedenini bilmiyormuş. Oldu mu?

Neyse.

Başka mağazalarda da ürün denerken yarı çıplak ya da çıplak oluyoruz. Pentiye özel bir durum değil aslında. Yani kotonda da bikini var mesela, onu denerken de kabinlere erkek giremesin diye talep edemiyoruz. Sorun bence de perde olması aslında.

Bence gereksiz hassasiyet değil çünkü satış görevlisi yardımcı olurken de kabine girip çıkabiliyor, benim için de orda birilerinin beklemesi - erkek veya kadın- rahatsız edici.

Ya perdeyi açan ne cinsiyetinde olursa olsun hayvandır yani insanlıktan uzaktır. İçeride insan olduğunu görmeden ne perde açması.

Pentinin kabinleri dandik bir de cidden perde ile kabin mi kapatılır.

ben de aşırı saçma buluyorum bunu ve sadece iç çamaşırı satan yerlerde değil zarada falan da aşırı sinir oluyorum. deneyen kişi birine göstermek ve fikir almak istiyorsa bir zahmet iki adım atsın. ben aşırı görgüsüz kadınlara ve bir o kadar görgüsüz partnerlerine tepkiliyim. yani hepsi birer moda experti de sanki bu da ayrı konu.
ha evet birlikte alışveriş yapmak keyifli olabilir vs ama yani deneyen kişi biraz ince düşünüp kendisi hareket etmeli.

sizin örnekte donla sutyenle çıkamayacaktır kabinden ama yani dışarıda falan fikir alabilir.
herkes maganda olunca durum böyle oluyor, şikayet etsen ayy çok abarttı oluyor, buradaki yorumlara da bakınca. ve bu her konuda böyle.. gürültü yapma, çevreyi kirletme, çatalı bıçağı doğru kullan dersin azınlıkta kalınca "ooo çok abartıyorsun sen de" olur.

Şikayet et kesinlikle şube ve saat belirterek. Adamı da güzelce haşlamışsındır umarım, öyle bir mağazada tıklayıp sormadan şak diye perde açılır mı? İnanılmaz büyük bir terbiyesizlik.

pentide erkek pijama da satılıyor kendisi denemek isteyebilir. perde açmak başlı başına bir sorun kavga edilebilir bi mesele. ister çamaşır dene ister tişört farketmez

Erkek adam penti mi gezermis, daha neler duyacagiz bakalim

Perdeyi açan kişiye cinsiyetinden bağımsız bi şekilde kızabilirsiniz zaten. Ben hemcinsimin de vücudumu görmesini istemem ki. Bu konuda bir yabancının erkek ya da kadın olması cidden hiç farketmiyor benim için.

Ama ben bi dükkana girdiğimde kadın erkek kabinlerinin ayrıldığını görünce çok sinirleniyorum. Kabinin içinde giyinip soyunuyoruz zaten. Yan kabinde erkek olmuş kadın olmuş ne farkeder.

Eğer pentideki kabinlerin kapılarının kilitlenebilir kapılar olmasını talep etseniz haklısınız ama erkek girmesin ne demek.

Metroya vs de etekle falan biniyor kadınlar. Bazı erkekler de bacaklarına bakıyor maalesef. Metroları da ayıralım mı?

Markette insanların alışveriş yaparken etek altından fotolarının çekildiği bir ülkede yaşıyoruz. Gereksiz hassasiyet değil bu.

Kadın ve erkek kabinleri ayrı olmasına rağmen, farklı cinsiyetin kabinin önünde beklemek de sorun bence. Kabinin içine girince kimse kimseyi görmüyor zaten asıl sorun olan dış kısmı.

Kadın erkek kabini imkan varsa ayrılmalı ve perde yerine kapı taktırılmalı. Hassasiyetiniz normal. Şikayet edin +1

www.essexlive.news

Kadın olsun erkek olsun kimse kimseye bedenini göstermek zorunda değil.
Perdelerin kesinlikle kalkması gerekiyor ve kabinlerde daimi görevli bulunmalı,

sporu hayatımın düzenli ve sürekli bir parçası haline getirmek

İstediğim gibi iş bulmak. Yds Almanca 70 80 hedefim var.

Tek hedefim yurtdışına taşınmak

Phd için kabul almak

Himmm... 2023 ekim-kasim gibi okulla es zamanli calisabilecegim bir ise baslamis olmak. Veri alaninda bir is, eger bulabilirsem.
Ya da mümkün olursa bir arastirma projesinde ögrenci asistanlik gibi.

Bunlardan birini yapabilirsem, sahane olur.

Şehir merkezine taşınmak

Hayat arkadaşımı bulmak (kimse ve neredeyse)

Pandemi öncesindeki spor rutinime dönebilmek

Seçime kadar olacağını düşündüğüm finansal fırtınalardan kazasız belasız (mümkünse güzel bir kazançla) çıkabilmek

Alkolik hepatitten siroza geçmemek

sigarayı bırakmak.
1 ocak 2023, saat 02:21'den beri içmiyorum.

Yeni bir iş bulup 9 senelik iş yerimden ayrılmak.

yeşil pasaport ve yurt dışı gezisi.

Anadil ingilizce +1
Sporu hayatımdan çıkmayacak şekilde dahil etmek + 1
Doktoraya kabul +1
Önceki yıllardan çok daha fazla kitap okuyabilmek.

Ales, YDS +80
Sempozyuma kabul edilmek

- arabamı satıp yeni bir araba alma
- daha çok gezme
- becerebilirsem sigaradan kurtulma
- sağlığımı koruma

sabah erken kalkabilen bir insan haline gelme
bir de spor.

digerlerini bir sekilde hallederim gibi geliyor.

Düzenli spor
En az 3 yeni ülke görmek
Yatırım yapıp küçük de olsa pasif gelir kaynağı elde etmek

Umarım herkes hedeflerine ulaşır :)

morgue sokağı cinayetleri en meşhur öykülerinden biri. sherlock holmes'un esin kaynağı olan kitap buymuş.

Morgue Sokağı Cinayetleri +1
Beğenirseniz bütün öyküleri toplu basıldı onu alırsınız.

Şu kitabı alıp doya doya okumuştum.

www.kitapyurdu.com

Diri diri gömülme konusuna nasıl takmış, nasıl takıntı haline getirmiş. Kabus gibi günler yaşamış olmalı. Okurken yazarın bu konuya yorduğu kafa tüylerimi ürpertmişti.

İletişim'in tüm öykülerini bastığı iki ciltlik baskısını tavsiye ederim. Çeviri olarak da ithaki'nin dost körpe çevirisine kıyasla daha iyidir. Sadece ben değil okuyan çoğu kişi de böyle düşünüyor.
İletişim çevirisi hasan fehmi nemli'ye ait

Alpay Lahmacunu(Sakarya) deneyebilirsiniz.
Kebap için Masabasi(Mithatpasa), Hayragin yeri olabilir.

Tarihi mutfak lokantası

Ulus ta Merhaba Kebap var. kesinlikle Ankaranın bir numarası diyebilirim.

Tarihi Mutfak Lokantası +1

Kendimden başka kimseye karşı sorumluluğum olmadığı için standartlarımı düşürmedim. Birikim yapma konusunda endişem yok. Bu yüzden yarınlar yokmuş gibi keyfime bakıyorum, bakmak da zorundayım akıl sağlığım için. Para pul meselelerini dert etmek için sahip olduğum hayata gölge düşüremem.

tatil. yurtdışı tatil planlayamıyorum artık. yurtiçi bile zar zor.

Senede bir iki dolma kalem alıp farklı mürekkep renkleriyle denerdim. Kafama esince değiştirirdim. En son bir sene önce hediye geldi o zamandan beri almadım.

Tatil yok aynı şekilde.

Dışarıda keyfi yemek yemeyi bayağı azalttım. Hava müsaitse kafe yerine açık hava alanlarını tercih ediyorum.

Kıyafet bile almadım uzun süredir.

tatil konusu en basit örneği; eskiden maxx royal filan senede 2-3 kez gidebiliyordum artik gitmiyorum. yurtdisi tatile giderken onu da azalttik. aldigim seyler pahali gelmeye basladigi icin markalari degistirdim gibi

Tatil + 1
Hem sağlık hem de bütçe açısından alkolü nadiren içmeye başladım. Önceden haftada birkaç kraft bira içerdim.

eglence zevk gezme tozmayla ilgili bircok sey cikti, zaruri ihtiyaclar kaldi. Yaz tatili disindaki yil icinde ekstra haftasonu kacamaklari kalkti, yaz tatilleri de uygun fiyatli alternatiflere dondu falan. Disarida yeme olayi yok denecek kadar azaldi. Kisacasi keyf icin olan ne varsa ya hayatimdan cikti ya da cok azaldi.

aracımı 2018’de sıfır almıştım, 2-3 seneye değiştiririm diyordum. şu an rakamlar inanılmaz yükseldi